ਪੰਨਾ:ਇਨਕਲਾਬ ਦੀ ਰਾਹ.pdf/104

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਸਹਿਮ ਦੋਜ਼ਖ਼ ਦਾ, ਜਨਤਾਂ ਤੇ ਨਿਗਾਹ ।

ਪੁਨਿਆਂ, ਮਸਿਆ, ਸ਼ਰਾਧ, ਸ਼ਗਨ ਤੇ ਸਾਹ ।

ਚੂਰਮੇ, ਰੋਟ, ਗੋਗੀਆਂ ਤੇ ਕੜਾਹ ।

ਸਜਦੇ, ਰੋਜ਼ੇ ਤੇ ਹਸ਼੍ਰ, ਸ੍ਵਾਬ ਗੁਨਾਹ ।

ਗਲ ’ਚ ਪੱਲਾ ਪਿਆ ਤੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਘਾਹ ।

ਭਸਮ ਜੁਸੇ ਮਲੀ ਸਿਰ ਵਿਚ ਸ੍ਵਾਹ ।

ਕਿਆ ਨਿਰਾਲੀ ਹੈ ਸ਼ਾਨ ? ਵਾਹ ! ਪਈ ਵਾਹ !!


---


ਕਿਰਤ ਕਰ, ਹਥ ਹਿਲਾ ਕੇ ਵਾਹ ਤੇ ਗਾਹ ।

ਬਾਲ-ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਾਲ, ਰੱਜ ਕੇ ਖਾਹ ।

ਮੁਖ਼ਤ-ਖੋਰਾ ਜੇ ਤੇਰੇ ਵਲ ਵੇਖੇ।

ਉਹਨੂੰ ਚੌਂਕੇ 'ਚ ਬਹਿ ਕੇ ਠੁਠ ਵਿਖਾ ।

ਹਕ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨਾ ਮਾਰ, ਦਿਲ ਨਾ ਤੋੜ ।

ਮੰਦਰੀਂ ਰੋਟ ਲੈ ਕੇ ਜਾਹ, ਨਾ ਜਾਹ ।

ਚੁਣ ਲੈ ਸੇਵਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਆਦਰਸ਼ ।

ਯਮ ਤੇ ਨਰਕਾਂ ਦੇ ਕੱਖ ਨਾ ਕਰ ਪਰਵਾਹ ।

ਲਾ ਲੈ ਛਾਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ।

ਭਾਈਆਂ ਬਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਗਰੋਂ ਲਾਹ ।


੯੮