ਪੰਨਾ:ਇਨਕਲਾਬ ਦੀ ਰਾਹ.pdf/17

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਭਾਖੜਾ ਪੋਹਲੀ ਤੇ ਕੰਡਿਆਰੀ, ਮੱਲ ਬੈਠੇ ਤੇਰੀ ਇਕ ਇਕ ਕਿਆਰੀ । ਸੋਹਲ ਬਨਫ਼ਸ਼ੇ ਹੇਠਾਂ ਸੱਤੇ । ਲਕ ਲਕ ਖੱਬਲ ਚੜਿਐ ਉੱਤੇ । ‘ਬਗਾਵਤ’ ਕਿੰਨੀ ਅਸਲੀਅਤ ਤੇ ਪੂਰਨਾ ਹੈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ।

  • ਧੀਆਂ ਇਲਮੋਂ ਨਾਵਾਕਫ਼, ਪੱਤਰ ਵਿਦਿਆ ਤੋਂ ਕਰੇ । ਗੋਡੇ ਗੋਡੇ ਗ਼ਰੀਬੀ, ਰੋਟੀ ਕਪੜ ਦੇ ਝਰੇ । ਛਮ ਛਮ ਵਹਿੰਦੇ ਨੇ ਹੰਝੂ, ਵਹਿੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ ਹੰਝੁ ॥ ਬੱਚੇ ਢਿੱਡਾਂ ਤੋਂ ਭੁਖੇ, ਭੈਣਾਂ ਪਿੰਡੇ ਤੋਂ ਨੰਗੀਆਂ, ਤੈਨੂੰ ਹੂਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਕੀਕਰ ਲਗਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ?

ਮੈਂ ਬਾਗੀ ਹਾਂ ਆਵਾਰਾ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦਾ ਸੰਦੋਸਾ ਪਰਧਾਨ ਹੈ । ਸਾਡੇ ਬਦਕਿਸਮਤ ਮੁਲਕ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਜਿਨਾਂ ਦੇ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਵਿਚ ਇਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਅਸਲੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਸਰਾਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਸੰਦੇਸੇ ਦੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਲੋੜ ਹੈ । ਜੇ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਲੋਕ ਕਿਉਂ ਬਦਲਣ ਦੇ ਜਤਨ ਕਰਨਗੇ, ਜਿਹੜੇ ਏਸ ਦੁਨੀਆ ਤੇ ਏਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ

  • ਹਿੰਦੀ ਜਵਾਨ ਨੂੰ ਵਿਚੋਂ ।

Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org