ਪੰਨਾ:ਇਨਕਲਾਬ ਦੀ ਰਾਹ.pdf/91

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਦੀਆਂ ਸੁਹਲ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰਿਸ਼ਮਾਂ

ਦੀ ਨੂਰੀ ਪੌੜੀ ਚੜ੍ਹ ਕੇ

ਕਿਤੇ ਦੂਰ ਉਤਾਂਹ ਤੁਰ ਜਾਂਦੇ ।


ਉਸ ਮਿੱਠੇ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗਰ,

ਜਿਹੜਾ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦੀ ਸੁੱਤੇ

ਮਾਸੂਮ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤੇ ਬੱਚੇ

ਦੇ ਫੁਲ-ਖੰਭੜੀ ਜਹੇ ਬੁਲ੍ਹਾਂ

ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਚੁੰਮਣ ਦੇ ਕੇ

ਭਰ ਦੇਂਦੇ ਉਹਨਾਂ ਅੰਦਰ

ਬਾਗਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਖੇੜਾ ।

ਪਰ ਅੱਖ-ਝਮੱਕੇ ਅੰਦਰ,

ਹੋ ਜਾਂਦੈ ਛਾਂਈ-ਮਾਂਈਂ ।


ਕਿਸੇ ਮਸਤ ਗਵੱਈਏ ਦੀ ਇਕ

ਮਿਜ਼ਰਾਬ ਦੀ ਉਸ ਛੂਹ ਵਾਂਗਰ,

ਜਿਹੜੀ, ਕਿਸੇ ਖ਼ਿਆਲੋਂ-ਉਤਰੇ,

ਖਾਮੋਸ਼ ਸਾਜ਼ ਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ -

ਨੂੰ ਸ੍ਵਰਗ ਹੁਲਾਰਾ ਦੇ ਕੇ,

ਥੱਰਾਂਦਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਕੇ,

੮੫