(੧੪)
ਵਨਗੇ। ਸੰਤ ਹੁਨ ਬਿਆਜ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੇਨਗੇ। ਸੰਤ ਖਾਲੀ ਭਾਵਨਾ ਦੇ ਹੀ ਭੁਖੇ ਹੈਨ। ਪਿਆਰੀ ਜਿਸ ਦਿਨ ਏਹ ਗੱਲ ਹੋਈ ਸੀ ਉਸੇ ਦਿਨ ਕਾਸੀਰਾਮ ਨੇ ਉਨਾਂ ੨oo) ਰੁਪੈਆਂ ਦੇ ਛੋਲੇ ਖਰੀਦ ਛੱਡੇ। ਕੋਈ ੨ ਮਹੀਨੇ ਪਾਕੇ ਛੋਲਿਆਂ ਦੇ ਭਾ ਵਿਚ ਇਤਨਾ ਫਰਕ ਹੋ ਗਿਆਂ ਜੋ ਰੁਪੇ ਦੇ ੨ ਹੋ ਗਏ। ਕਾਸੀਰਾਮ ਨੇ ਕੀ ੨੦੦) ਨਾਲ ੨੦o) ਖਟ ਲੀਤਾ। ਇਸ ਗਲ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕਾਸੀਰਾਮ ਨੇ ਬਸੰਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ, ਜਨਾਨੀਆਂ ਅੱਗੇ ਅਕਲ ਦੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਨੇ ਝਟ ਖ਼ਾਵੰਦ ਨੂੰ ਕੇਹ ਦਿਤਾ ਕੇ ਏਹੋ ਜੇਹ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਰੋਜ ਨਿਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਜੇਕਰ ਵਿਆਜ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਲੈਦਾਂ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਰੋਜ ਖਵਾ ਛਡੀਏ ਕਰੀਏ। ਨਾਲੇ ਸਿਰਤੇ ਭਾਰ ਨਾ ਰਹੈਗਾ ਤੇ ਨਾਲੇ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚੌਕਾ ਘਰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਕਾਸੀਰਾਮ ਵਿਸਵਾਸ਼ੀ ਭਰਮੀ ਆਦਮੀ ਤੇ ਹੈ ਹੀ ਸੀ, ਝਟ ਇਸੇ ਗਲ ਦਾ ਮਨਸੂਬਾ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲੀਤਾ। ਸਵੇਰੇ ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਜਾਕੇ ਹੱਟ ਖੋਲੀਉ ਸੂ, ਸੰਤ ਹੋਰਾ ਨੂੰ ਸਦਵਾ ਭੇਜਿਆ ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਉ ਸੂ ਮਹਾਰਾਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਜਿਕਰ ਘਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਸੋ ਤੁਹਾਡੀ ਟੈਹਲਨ ਸੁਨ ਕੇ ਗਦ ਗਦ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਤੇ ਕਹਿਨ ਲੱਗੀ ਜੇ ਮਹਾਰਾਜ ਮਨਜੂਰ ਕਰਨ ਤਾਂ ਰਸੋਈ ਜੇਹੀ ਕੂ ਘਰ ਰੋਜ ਪਕਦੀ ਹੈ, ਦੋ ਵੇਲੇ ਖਾ ਲਿਆ ਕਰਨ। ਬਾਵ ਜੀ ਜੋ ਇਕ ਮੰਦਿਰ ਮਾੜੇ ਜੇਹੇ ਤੇ ਰੈਹਿੰਦੇ ਸਨ ਤੇ ਮਸਾਂ
