ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/115

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਕਰਨੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਿਹਾ, ਸਗੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਲਈ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਅਵਾਕ (Speechless) ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਆਗੋਂ ਦੁਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਂਝੀਵਾਲ ਹਨ । ਹੁਣ; ਆਪਣੇ ਸਾਮੀ ਨੂੰ ਬਹਾਦਰ ਬਣ ਕੇ ਲੈ ਚਲ’ | ਤਦ ਕਾਠੀ ਉਤੇ ਪਲਾਕੀ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਧੌਣ ਉਤੇ ਹਥ ਮਰਿਆ, ਤੇ ਕੰਤਕ ਨੇ ਚੁੰਗੀ ਭਰੀ, ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਨਾਲਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਉਤੇ ਚਿੰਗਾੜੇ ਕਢਦੀਆਂ ਤੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲਗਾਮ ਚੁਪ ਚਪ ਕਰਦੀ ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੁਝ ਨਾ ਸੁਣਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ, ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ, ਸੁਧ ਦੇਵਾਂ ਨੇ ਲਾਲ ਮੋਹਰੇ ਫੁਲ ਤੋੜ ਕੇ ਕੰਤਕ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਡੂੰਘੇ ਵਿਛਾ ਦਿਤੇ ਸਨ ਤੇ ਅਦਿਖ ਹਥਾਂ ਨੇ ਵਜਦੀ ਲਗਾਮ ਤੇ ਜ਼ੰਜ਼ੀਰਾਂ ਨੂੰ ਬੰਮਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਹੋਰ ਇਹ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੰਦਰਲੇ ਫਾਟਕ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਪੌਣ ਦੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਜਾਦੂ-ਦਰੀਆਂ ਵਿਛਾਈਆਂ ਕਿ ਉਹਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਆਹਟ ਨਾ ਆਵੇ । ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਿਤਲ ਦੇ ਫਾਟਕ ਉਤੇ ਪਹੁੰਚੇ - ਜਿਸਨੂੰ ਸੌ ਆਦਮੀ ਮਸਾਂ ਖੋਹਲਦੇ ਸਨ - ਕਿੱਤ ਚੁਪ ਕੀਤੇ ਹੀ ਖੁਲ ਗਏ, ਭਾਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਵੇਲੇ ਦੋਹਾਂ ਕੋਹਾਂ ਤਕ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਬਜ਼ੇ ਪਲੇਟਾਂ, ੮੯ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org