ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/116

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਦਾ ਖੜਾਕ ਜਾਂਦਾ ਸੀ : 'ਤੇ ਮੱਝਲੇ ਤੇ ਬਾਹਰਲੇ ਫਾਟਕਾਂ ਦੇ ਦੇਓ ਦਾਨੂੰ ਬੂਹੇ ਵੀ ਇੰਏ ਚੁਪ ਚੁਪਾਤ ਹੋ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਸਿਧਾਰਥ ਤੇ ਉਹਦਾ ਘੋੜਾ ਨੇੜੇ ਆਏ, ' ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਛਾਵਿਆਂ ਹੇਠਾਂ ਚੋਣਵੇਂ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਜਿਉਂ ਮੋਏ ਪਏ ਸਨ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਬਰਛੀ ਭੋਏਂ ਢੱਠੀ, ਢਾਲਾਂ ਢਿੱਲੀਆਂ, ਕੀ ਕਪਤਾਨ ਤੇ ਕੀ ਸਿਪਾਹੀ - ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਨਸ਼ੀਲੀ ਪੌਣ, ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦੇ ਦੇ ਰਾਹਅਗੇ ਵਗਦੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਵਿਚ ਸਾਹ ਲਿਆਂ ਸਭ ਸ਼ਰਤਾਂ ਸੌਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ : ਤੇ ਏਸ ਤਰਾਂ ਉਹ ਬੇਰੋਕ ਮਹਿਲਾਂ ਚੋਂ ਲੰਘ ਗਿਆ । | ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭਾਤ ਦਾ ਤਾਰਾ ਪੂਰਬੀ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਅੱਧੇ ਨੇਜ਼ੇ ਦੀ ਵਿੱਥ ਉਤੇ ਸੀ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਪ੍ਰਭਾਤ ਦਾ ਸਾਹ ਖਿੱਲਰ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਆਨੋਮਾਂ ਨਦੀ ਵਿਚ ਲਹਿਰਾਂ ਉਠਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦ ਕੰਵਰ ਨੇ ਲਗਾਮਾਂ ਖਿੱਚੀਆਂ, ਤੇ ਭੇਜੇ ਉਤਰ, ਚਿੱਟੇ ਕੰਤਕ ਦੇ ਕੰਨਾ ਵਿਚਾਲੇ ਚੰਮਿਆ ਤੇ ਚੰਨੇ ਨੂੰ ਅਪਾਰ ਹਿਤ ਨਾਲ ਆਖਿਆ : “ਇਹ ਕੰਮ ਜੋ ਤੂੰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਸਭ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਦੇਵੇਗਾ, ਯਕੀਨ ਰਖੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਸਦਾ ਤੈਨੂੰ ' ਪਿਆਰਦਾ ਹਾਂ ! ਮੇਰਾ ਘੋੜਾ ਮੋੜ ਲਿਜਾ, ਤੇ ਇਹ ਮੇਰੀ ਕਲਗੀ ਲੈ ਜਾ, ਮੇਰਾ ਸ਼ਾਹੀ ਚੋਗਾ, ਜਿਸਦੀ ਅਗੋਂ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ੯o Digitized by Panjab Digital Library | www.panjabdigilib.org