ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/131

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਜੋਤ ਮੁੜਾ ਕੇ; ਸੱਪ ਦੇ ਚੁੰਮਣ-ਦਾਗ਼ ਬੜੇ ਬੇ-ਮਮੇ ਨੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਘਿਰਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਹੋਣਾ, ਨਾ ਖੇਡ ਵਿਚ ਡੰਗ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇਗਾ । ਤੇ ਕਿਸੇ ਆਖਿਆ, “ਪਹਾੜੀ ਉਤੇ ਇਕ ਮਹਾਤਮਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ - ਔਹ ਵੇਖ, ਭਗਵੇ ਵਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ - ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰੋਗ ਦਾ ਕੋਈ ਦਾਰੁ ਹੋਵੇ ।”” ਇਸ ਲਈ ਡਿਗਦੀ ਢਹਿੰਦੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਈ ਸਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਸਤਕ ਰੱਬ ਵਾਂਗ ਲਿਸ਼ਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰੋਂਦੀ ਨੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਮੂੰਹ ਨੰਗਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸੇ ਬੂਟੀ ਦਾ ਪਤਾ ਪੁਛਿਆ ਸੀ । ਤੇ ਤੁਸਾਂ, ਮਹਾਤਮਾ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਦੁਰਕਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਮਿੱਠੇ ਨੈਣਾਂ ਨਾਲ ਤੱਕਿਆ ਤੇ ਕੋਮਲ ਹਥਾਂ ਨਾਲ ਛੁਹਿਆ ਸੀ; ਤੇ ਫੇਰ ਕਪੜਾ ਉਹਦੇ ਮੁੰਹ ਉਤੇ ਪਾ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ: “ਹਾਂ, ਛੋਟੀ ਭੈਣ, ਇਕ ਦਾਰੂ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਪਹਿਲੋਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਪਿਛੋਂ ਏਸ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਤੂੰ ਕਿਤੋਂ ਲੱਭ ਲਿਆਵੇਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਹੜੇ ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਢੰਡਦੇ ਹਨ ਉਹ ਜੋ ਵੈਦ ਆ ਢੂੰਡ ਕੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ । ਏਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਕਿ ਇਕ ਤੋਲਾ ਕਾਲੀ ਰਾਈ ਦੇ ਦਾਣੇ ਲਿਆ; ਪਰ ਵੇਖੀ ਕਿਸੇ ਐਸੇ ਹਥੋਂ ਜਾਂ ਘਰੋਂ ਨਾ ਲਈਂ ਜਿੱਥੇ ਪਿਉ, ਮਾਂ, ਪੱਤਰ ਜਾਂ ਨੌਕਰ ਕੋਈ ਮੋਇਆ ਹੋਵੇ; ਜੇ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਦਾਣੇ ਕਿ ਲੱਭ ਪਏ ਤਾਂ ਕਾਰਜ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਇਗਾ!” ਤੁਸਾਂ, ਮੇਰੇ ਭਗਵਾਨ, ਏਸ ਤਰਾਂ ਬਚਨ ਕੀਤਾ ਸੀ । ૧૦૫ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org