ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/138

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਮਿਤਤਾਈ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਹੋਣ; ਰਤ-ਹੀਨ ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਭੋਜਨ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਅਨਾਜ, ਲਹਿ ਲਹਿ ਕਰਦੇ ਫੁਲ, ਮਿੱਠੇ ਸਾਗ ਜਿਹੜੇ ਸਭ ਲਈ ਉਗਦੇ ਹਨ, ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ, ਭਖ ਤੇਹ ਮਿਟਾਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹਨ । ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਕੋਮਲ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਕਿ ਹਿਮਣਾਂ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਹਵਨ-ਕੁੰਡ ਦਾ ਢੇਰ ਖਿਲਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਛੁਰੇ ਵਗਾਹ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਹੁਕਮ ਫਿਰ ਗਿਆ, ਨਗਾਰਚੀਆਂ ਨੇ ਸੁਣਾਇਆ,ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਥੰਮਾਂ ਉਤੇ ਉਕਰਿਆ ਗਿਆ “ਰਾਜੇ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਹੈ :ਭੇਟਾ ਲਈ ਖ਼ੂਨ ਹੁੰਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਭੋਜਨ ਲਈ ਗਲੇ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਗੋਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਦਾ ਲਹੂ ਨਹੀਂ ਡੋਲੇਗਾ, · ਨਾ ਮਾਸ ਖਾਇਗਾ, ਅਸਾਂ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗਿਆਨ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਇਕੋ ਹੈ, ਤੇ ਤਰਸ ਤਰਸ-ਵਾਨਾਂ ਉਤੇ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ! ਇਹ ਹੁਕਮ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਉਪੰਤ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਮਿਠੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ੂ, ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉਤੇ ਜਿਥੇ ਸਾਡੇ ਭਗਵਾਨ ਕੋਮਲ ਬਚਨਾਂ ਤੇ ਸਾਧੂ ਸੁਭਾਉ ਨਾਲ ਸਿਖਿਆ ਦੇਂਦੇ ਸਨ । ਸਚ ਮੁਚ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਚਿਤ ਏਸ ਤਰਾਂ ਤਰਸ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ૧૧૨ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org