ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/149

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਟੋਰੇ ਵਿਚ, ਏਡਾ ਮੁੱਛ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਸਨਾ ਲਾਇਕ ਹੋਵੇ । ਤੇ ਬੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਜ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ, ਹਿੱਕ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ, ਓਹ ਸ਼ਕਰ ਭਰੇ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲ-ਦੇਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਲ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਕ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਮਚੀ ਸਾੜ੍ਹੀ ਆਪਣੇ ਹਰਖਾਂ ਦੇ ਹੀਰੇ ਦੁਆਲੇ ਵਲੇਟਦੀ ਤੇ ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਸੁਹਣੀ ਕਮਾਨ ਵਾਂਗ ਚੁਕ ਕੇ ਸਿਰ ਉਤਲੇ ਥਾਲੀ ਕਟੋਰੇ ਨੂੰ ਹਬ ਰਖਦੀ ਸੀ, ਜਿਦੇ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਮਨੋਹਰ ਭੋਜਨ ਸੀ ! | ਪਰ ਰਾਧਾ, ਜਿਹੜੀ ਪਹਿਲੋਂ ਥਾਂ ਹੂੰਝਣ ਤੇ ਬ੍ਰਿਛ ਦੁਆਲੇ ਲਾਲ ਧਾਗਾ ਬੰਨਣ ਗਈ ਸੀ, ਕਾਹਲੀ ਕਾਹਲੀ ਮੁੜ ਆਈ, ਤੇ ਆਖਿਆ ਸੂ : . “ਵੇਖ ਮੇਰੀ ਪਿਯ ਸੁਆਣੀ, ਜੰਗਲ-ਦੇਵ ਅਜ ਆਪ ਆ ਬਿਰਾਜੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਤੱਖ, ਚੌਕੜੀ ਮਾਰੀ ਤੇ ਹਬ ਗੋਡਿਆਂ ਉਤੇ । ਵੇਖ, ਮਸਤਕ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਲਿਸ਼ਕਦਾ ਏ ! ਕੇਡਾ ਕੋਮਲ ਤੇ ਮਹਾਨ ਦਿਸਦਾ ਏ, ਕਿਹੀਆਂ ਦੈਵੀ ਅੱਖਾਂ । ਕੇਡੀ ਕਿਸਮਤ, ਸਾਨੂੰ ਅਜ ਏਸ ਤਰਾਂ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਏ ਨੇ ! ਉਹਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਸੁਜਾਤਾ ਕੰਬਦੀ ਨੇੜੇ ਗਈ, ਤੇ ਧਰਤ ਚੁੰਮ ਕੇ, ਮਧੁਰ ਮੁਖ ਨੀਵਾਂ ਕਰ ਕੇ ਆਖਣ ਲਗ : ੧੨੩ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org