ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/157

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਬਧੀ ਬਛ· ਦੀ ਘਣੀ ਛਾਂ, ਪਲਮੀਆਂ ਦਾਹੜੀਆਂ ਬੰਮਾਂ ਵਾਂਗ ਗੱਡੀਆਂ, ਤੇ ਲਹਿ ਲਹਿ ਕਰਦੀ ਹਰਿਆਵਲ ਦਾ ਛਤਰ ਤਣਿਆ ਸੀ । ਭਗਵਾਨ ਤੁਰਦੇ ਸਨ ਤੇ ਮਾਨੋਂ ਚੇਤੰਨ ਧਰਤੀ. ਝੂਮਦੇ ਘਾਹ ਤੇ ਖਿੜਦੇ ਫੁਲਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਸੀ । ਜੰਗਲੀ ਟਹਿਣੀਆਂ ਛਾਂ ਕਰਨ ਲਈ ਨੀਂਵੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਨਦੀ ਵਲੋਂ ਕੰਵਲ-ਗੰਧ ਨਾਲ ਲੱਦੀ ਨੰਢੀ ਪੌਣ ਆਈ । ਚੌੜੀਆਂ ਅਸਚਰਜ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ-ਚਿਤਰੇ: ਰਿੱਛਾਂ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀਆਂਸ਼ਾਂਤ, ਉਸ ਘੜੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿਤ ਮੁਖ ਵਲ ਤਕਦੀਆਂ ਸਨ । ਹਨੇਰੀ ਖੁੱਡ ਚੋਂ ਕੌਡੀਆਂ ਵਾਲੇ ਮਾਰੂ ਨਾਗ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸੁਆਗਤ ਲਈ ਫਨ ਹਿਲਾਈ; ਚਮਕਦੀਆਂ ਤਿੱਤਰੀਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੱਖਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅਸਮਾਨੀ, ਸਾਵੇ ਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਵੰਗ ਫੜਫੜਾਏ; ਇੱਲ ਦੇ ਪੰਜਿਉਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਤੇ ਧਾਰੀਦਾਰ ਗਾਲੜੀ ਟਹਿਣੀਓਂ ਟਹਿਣੀ ਨੱਚਦੀ ਫਿਰੀ; ਤੇ ਬਿਜੜੇ ਨੇ . ਆਪਣੇ ਝੂਲਣੇ ਆਲਣੇ ਚੋਂ ਚਿਰ ਚਿਰ ਕੀਤਾ; ਕਿਰਲਾ ਦੌੜਿਆ, ਕੋਇਲ ਨੇ ਭਜਨ ਗਾਂਵੇ; ਘੁੱਗੀਆਂ ਨੇ ਝੁਰਮਟ ਪਾਇਆ; . | ਕੀੜੇ ਮਕੌੜੇ ਸਭ ਸੰਨ ਜਾਪਦੇ ਸਨ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਪੌਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਇਕ ਸੰਗੀਤ ਵਿਚ ਮਿਲ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਸੁਣ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਇਹ ਆਖਿਆ “ਸਾਮੀ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ! ਪ੍ਰੇਮੀ ਤੇ ਰਖਵਾਲੇ ! ਤੁਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ, ੧੩੧ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org