ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/161

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਆਖਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਇਕ ਬਾਹਰਲੀ ਸ਼ਕਲ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਵੱਟ ਜਾਇਗੀ, ਸੁਤੰਤ. ਸਚਿਆਈ ਅਟੱਲ ਹੈ: ਜਾਹ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ।’’ ਵੇਰ ਅਗੇ ਆਇਆ, ਇਕ ਬਹਾਦਰ ਛਲੀਆ, ਕਾਮ, ਵੇਗਾਂ ਦਾ ਪਾਤਸ਼ਾਹ, ਜਿਦੇ ਅਸਰ ਤੋਂ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਪ੍ਰੀਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਿਕ, ਖੁਸ਼-ਨਗਰੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ! ਹਸਦਾ ਉਹ ਬ੍ਰਿਛ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਕਮਾਨ ਹਥ ਵਿਚ ਲਾਲ ਕਲੀਆਂ ਦੇ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲਸ਼ਸ਼ੋਭਤ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰ ਤਾਣੇ ਹੋਏ, ਪੰਜ-ਜੀਭੀ ਕੋਮਲ ਲਾਟ ਨਾਲ ਤਿੱਖੇ ਕੀਤੇ, ਜਿਹੜੀ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਨੋਕ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਤੀਖਣ ਚੁਭਦੀ ਹੈ, . ਤੇ ਉਹਦੇ ਚੁਗਿਰਦੀ ਉਸ ਨਿਵੇਕਲੀ ਥਾਂ ਉਤੇ ਰਗੀ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਬੁਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਿਸ਼ਕਦੀਆਂ ਸੂਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਆਈਆਂ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਅਦਿੱਖ ਮਿੱਠੇ ਤਰਾਨੇ ਦੀ ਤਾਲ ਵਿਚ ਕਾਮ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਪਿਆਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ ਸੌਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਮੋਹਣੀਆਂ, ਕਿ ਰਾਤ ਸੁਣਨ ਲਈ ਚੁਪ ਖਲੋਤੀ ਜਾਪਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਸੁਣ ਕੇ ਤਾਰੇ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਆਪਣੀ ਪਰਕਰਮਾ ਵਿਚ ਅਟਕੇ .. ਦਿਸਦੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੁਧ ਨੂੰ ਗੁਆਚੀਆਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਗੌਣ, ਸੁਣਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਤੇ ਆਂਹਦੀਆਂ ਸਨ : ਕੀਕਰ ਇਕ ਨਾਸ਼ਮਾਨ ਮਨੁਖ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਏਦੇ ਚੰਗੇਰੀ ਵਸਤ ਨਹੀਂ, ૧રપ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org