ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/164

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਪਰ ਜੀਕਰ ਤੂੰ ਹੈਂ ਉੱਜੇ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਦਿਖਾਵੇ ਨੇ । ਆਪਣੀ ਅਣਹੋਂਦ ਵਿਚ ਘਰ ਜਾ ! ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਕ ਚੀਕ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਕੰਬੀ, ਤੇ ਉਹ ਸੁਹਣਾ ਲਸ਼ਕਰ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ । ਫੇਰ, ਬਦਲਾਂ ਨਾਲ ਕਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹਨੇਰੀ ਦੇ ਸ਼ੋਰ ਵਿਚ, ਸਖ਼ਤੇਰੇ ਪਾਪ ਆਏ, ਦੱਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੇਕੜਲਾ; ਪਤਿਘਾ - ਘਿਣਾ - ਉਹਦੇ ਲੱਕ ਦੁਆਲੇ ਸੱਪ ਵਲੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਹੜੇ ਉਹਦੀਆਂ ਲਮਕਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਚੋਂ ਵਿਸ-ਭਰਿਆ ਦੁਧ | ਚੁੰਘਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਹਦੇ ਦੁਰਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਧੀ ਫੰਕਾਰ ਮਿਲਾਂਦੇ ਸਨ ਪਰ ਪੂਜਕ ਉਤੇ ਉਹਦਾ ਅਸਰ ਨਾ ਹੋਇਆ, ' ਜਿਸ ਆਪਣੀਆਂ ਠਹਿਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਹਦੇ ਕੌੜੇ ਬੁਲ ਗੁੰਗੇ ਕਰ ਦਿਤੇ। ਤੇ ਉਹਦੇ ਕਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਦੰਦ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿਤਾ। ਫੇਰ ਆਇਆ ਰੂਪ-ਰਾਗ - ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਮਸਤੀ - ਜਿਹੜੀ ਜਿਊਣ ਦੇ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਜਿਊਣਾ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਉਹਦੇ ਮਗਰ ਸ਼ੁਹਰਤ ਦੀ ਮਸਤੀ, ਭਲੇਰੀ ਅਰੂਪ ਰਾਗ, ਉਹ ਜਿਦਾ ਜਾਦੂ ਸਿਆਣਿਆਂ ਨੂੰ ਭੁਲਾਂਦਾ ਹੈ, ਔਖੇ ਕੰਮਾਂ ਲੜਾਈਆਂ ਤੇ ਮੁਸ਼ੱਕਤਾਂ ਦੀ ਮਾਂ । ਫੇਰ ਅਭਿਮਾਨੀ ਮਨੋ ਆਇਆ, ਹੰਕਾਰ ਦਾ ਮਿੱਤਰ; ਤੇ ਮਿੱਠੀ-ਜੀਭੀ ਨਿੱਜ-ਨੇਕੀ, ੧੩੮ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org