ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/171

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਜਿਹੜੀ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਆਪਣੀ ਮੰਜ਼ਲ ਤੇ ਅੱਪੜ ਸਕਦੀ ਹੈ । ਸਰੀਰ ਦੇ ਉਪਾਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤ ਕਾਲ-ਚੱਕਰ ਦੀ ਮੋਟੀ ਤੋਂ ਰੱਖਸ਼ਤ, ਜੀਕਰ ਚੰਦਰੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਜਾਗਦਾ ਹੈ । ਓੜਕ ਸ਼ਾਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ, ਦੇਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਪਸੰਨ, ਉਹਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਮਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿਸੇ ਆਕਹਿ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਵਿਚ ਜਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਆਨੰਦ ਮਈ ਨਿਰਵਾਨ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਅਡੋਲਤਾ, ਜਿਹੜੀ ਫੇਰ ਤਬਦੀਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ । ਬੁਧ ਦੀ ਫ਼ਤਹਿ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪਹੁ ਫੁਟੀ, ਔਹ ਪੂਰਬ ਵਿਚ ਸੁਹਣੇ ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ * · ਲਿਸ਼ਕੀਆਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਭੱਜੀ ਜਾਂਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਕਾਲੀ ਝੋਲੀ ਚੋਂ ਡਲ ਪਈਆਂ । ਨੀਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭਾਤ ਦਾ ਤਾਰਾ ਪੀਲਾ ਪੈ ਗਿਆ । ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਗੁਲਾਬੀ ਰਿਸ਼ਮਾਂ ਦਾ ਤੇਜ ਵਧਦਾ ਗਿਆ ਦਰਾਡੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਨੇ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਉੱਠਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲੋਂ, ਵੱਡੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਕਿਰਮਚੀ ਮੁਕਟ ਪਹਿਨਿਆ, ਇਕ ਇਕ ਕਰ ਕੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੇ ਸਵੇਰ ਦੇ ਨਿੱਘੇ ਸਾਹ ਹੇਠ ਆਪਣੀਆਂ ਕੋਮਲ ਕਲੀਆਂ ਖੋਲੀਆਂ ਝਮ ਝਮ ਕਰਦੇ ਘਾਹ ਉਤੇ ਪਿਯ ਚਾਨਣ ਦੇ ਤਿੱਖੇ ਪੈਰ ਫਿਰ ਗਏ, ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਮੋਤੀਆਂ ਵਿਚ ਵਟਾ ਗਏ . ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨੂਰ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, " . . . . ૧૪૫ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org