ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/172

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਨੀਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਨਹਿਰੀ ਝਾਲਰ ਲਾ ਕੇ, ... ਖਜੂਰਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਸੋਨਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਰਾਹਾਂ ਉਤੇ ਵਿਛਾ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਾਦੂ ਛੁਹ ਨਾਲ ਨਦੀ ਨੂੰ ਲਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਹਿਰਨ ਦੀਆਂ ਕੋਮਲ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਆਖਿਆ : ਦਿਨ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ |' ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਨੀਂਦੇ ਸੱਤੇ ਪਰਾਂ ਹੇਠੋਂ ਕਈ ਨਿੱਕੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚ ਆਖਿਆ ਬੱਚਿਓ, ਦਿਨ ਦੇ ਚਾਨਣ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਓ । ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਸਭ ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਰਾਗ ਛੁਹ ਦਿੱਤੇ ਕੋਇਲ ਦੀ ਪਤਲੀ ਸਰ, ਬੁਲਬੁਲ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ, ਉਸ਼ਾ, ਉਸ਼ਾ’’ ਗਟਾਰ ਦੀ, ਸੂਰਜ-ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਚੀਂ ਚੋਂ, ਜਿਹੜੇ ਮਧ-ਮੱਖੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਹਿਦ ਦੀ ਢੂੰਡੇ ਚੜਦੇ ਹਨ, ਕਊਏ ਦੀ ਕਾਂ ਕਾਂ, ਤੋਤੇ ਦੀ ਲਟ ਪਟ, ਮੈਨਾ ਦੀ “ਮੈਂ ਮੈਂ, ਘੱਗੀਆਂ ਦੀ ਅਮੁੱਕ ਪ੍ਰੇਮ-ਬਾਣੀ : ਸਚ ਮੁਚ, ਏਸ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਭਾਤ ਦਾ ਅਸਰ ਏਡਾ ਮੁਤਬੰਰਕ ਸੀ ਕਿ ਦੂਰ ਨੇੜੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਅਣੋਖੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ । ਕਾਤਲ ਨੇ ਆਪਣਾ ਛਰਾ ਲਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਲੁਟੇਰੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੁੱਟ ਮੋੜ ਦਿਤੀ, ਸਾਰੇ ਮੰਦੇ ਦਿਲ ਨਰਮ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਚੰਗੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇਟੇ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਰੱਬੀ ਪ੍ਰਭਾਤ ਨੇ ਧਰਤੀ ਰੋਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ।' ਲੜਦੇ ਸ਼ਾਹਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਰੋਕ ਲਏ, ਬੀਮਾਰ ਦੁਖੀ ਬਿਸਤਰਿਆਂ ਤੋਂ ਹਸਦੇ ਉਠ ਬੈਠੇ, Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org