ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/173

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

. . | ਤੇ ਕੰਵਰ ਸਿਧਾਰਥ ਦੇ ਪਲੰਘ ਉਤੇ ਉਦਾਸ ਬੈਠੀ. . | ਯਸ਼ੋਧਰਾਂ ਦੇ ਸੋਗੀ ਦਿਲ ਵਿਚ ਅਚਾਨਕ ਆਸ ਉਠੀ, ਕਿ ਪ੍ਰੇਮ ਐਵੇਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਨਾ ਏਡਾ ਵਡਾ ਗਮ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਬਦਲਣੋ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ । ਸੰਸਾਰ ਏਡਾ ਸੰਨ ਸੀ - ਭਾਵੇਂ ਜਾਣਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿਉਂ ? ਕਿ ਉਜੜੇ ਬਲਾਂ ਉਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੇ ਗੀਤ ਫਿਰ ਗਏ, ਪੌਣ ਦੇ ਦੇਵਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ : “ਡ ਮੁੱਕ ਗਈ ।’’ . ਤੇ ਹਤ ਗਲੀਆਂ ਵਿਚ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ ਖਲੋਤੇ | ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਸੁਨਹਿਰੀ ਹੜ੍ਹ ਵੇਖ ਕੇ ਆਂਹਦੇ ਸਨ : ਕੋਈ ਮਹਾਂ ਘਟਨਾ ਹੋ ਗਈ ਹੈ । ਓਸ ਦਿਨ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚਾਲੇ ... . ਇਕ ਮਿਤਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ : ਹਿਰਨ ਸ਼ੇਰਨੀ ਦੇ ਲਾਗੇ ਨਿਡਰ ਚਰਦਾ ਸੀ, , ਨr ਚੀਤੇ ਗਊਆਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਸਨ, ...:::::: : : ਉਕਾਬ ਦੇ ਆਲਣੇ ਹੇਠਾਂ ਸਹੇ ਦੌੜਦੇ ਸਨ, | ਸਾਡੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅਸਰ ਪਸ਼ੂ ਪੰਛੀ ਮਨੁਖ , ਉਤੇ ਏਸ ਤਰਾਂ ਪਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੋਧੀ ਬਿਛ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਵਿਚਾਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਸਾਂਝੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਜਲਾਲ ਨਾਲ ਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਡੇਰੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਜਗ ਮਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ।

ਹੁਣ ਉਹ ਉਠੇ, ਨੂਰੋ-ਨੂਰ, ਬੜੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਤੇ ਤਕੜੇ, ਬਿਛਾਂ ਹੇਠਾਂ, ਤੇ ਉਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਸਾਰਿਆਂ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਨ ਲਈ ੧੪੭: Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org