ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/178

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਇਹਨਾਂ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਛਿੱਕਿਆਂ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਯ ਖ਼ਬਰ ! ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਮੀ, ਸਾਡਾ ਭਗਵਾਨ, ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਆਸ - ਸਿਧਾਰਥ ! ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਨਮੁਖ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਗਡੇ ਨਿਵਾਏ ਤੇ ਮਸਤਕ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਹੈ । ਜੋ ਸਿਆਣਿਆਂ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਓਹੀ ਉਹ ਬਣ ਗਏ ਹਨ ਸਿਆਣਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਜਗਤ ਦੇ ਪੂਜਯ, ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਜਲਾਲਾਂ ਭਰੇ, ਉਹ ਬੁਧ ਜਿਹੜਾ ਆਕਾਸ਼ ਜੇਡੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤਰਸ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਉਹ ਆਂਹਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਵਤਨੀ ਮੋੜਾ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ । ਉਹਦੀਆਂ ਨਾੜਾਂ ਵਿਚ ਸੰਨ ਲਹੁ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਚੜਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹਦੇ ਪਹਾੜੀ ਸੋਮੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਬਰਫ਼ਾਂ ਪੰਘਰਦੀਆਂ ਹਨ । ਯਸ਼ੋਧਰਾਂ ਉਠ ਖੜੋਤੀ, ਤੇਲੀ ਨਾਲ ਤਲੀ ਵੱਜੀ, ਹਾਸਾ ਛਣਕਿਆ, ਅੱਖਾਂ ਭਰ ਆਈਆਂ, ਝੂਮਣੀਆਂ ਤੇ ਮੋਤੀ ਪਲਮ ਪਏ । “ਓਹ ! ਛੇਤੀ ਸੱਦੋ ! ਉਸ ਭਰ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਇਹਨਾਂ ਦਾਗਰਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹਿ ਲਿਆਓ, ਮੇਰੇ ਕੰਨ ਸਕੇ ਸੰਘਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਭਾਰੀ ਖ਼ਬਰ ਲਈ ਪਿਆਸੇ ਹਨ । ਜਾਹ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲਿਆ, - ਪਰ ਆਖੀ; ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਹਿਣੀ ਸੱਚੀ ਹੋਈ, ਐਉਂ ਸੋਨੇ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਝੋਲੀਆਂ ਭਰ ਦਿਆਂਗੀ ਕਿ ਰਾਜੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਈਰਖਾ ਕਰਨਗੇ; ਤੁਸੀ ਵੀ ਆਵੋ, ਮੇਰੀਓ ਕੁੜੀਓ, ਤੁਸੀ ਵੀ ਲੈਣਾ ੧੫੨ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org