ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/179

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਜੇ ਮੇਰੇ ਸ਼ਕਰ ਭਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਵਿਚ ਡਲਣ ਦਾ ਅਵਸਰ ਮਿਲਿਆ ? ਉਹ ਸੁਦਾਗਰ ਸੁਖ-ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਗਏ, ਉਹਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰਾਹਾਂ ਉਤੇ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਕਦਮ ਚੁਕਦੇ, ਬਾਂਦੀਆਂ ਮੂੰਹ ਚੁਕ ਚੁਕ ਉਹਨਾਂ ਵਲ ਤਕਦੀਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਚਮਨ ਦੀ ਸਜ ਧਜ ਨਾਲ ਚਕ੍ਰਿਤ ਹੁੰਦੇ । ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ *ਪਰਦੇ ਦੀ ਝਾਲਰ ਕੋਲ ਪੁੱਜੇ, ਤਾਂ ਪਿਛੋਂ ਇਕ ਤਾਂਘਦੀ ਕੋਮਲ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਬਰਕਦੀ ਲਹ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਭਰਪੂਰ ਕਰ ਦਿਤੇ ਤੁਸੀ ਦੂਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋ, ਚੰਗੇ ਸੀ ਮਾਨ ਜੀਓ । ਤੇ ਤੁਸਾਂ ਮੇਰੇ ਸਾਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਹਾਂ ਪੂਜਿਆ ਹੈ - ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਬੁਧ ਬਣ ਗਏ ਹਨ, ਜਗਤ ਦੇ ਪੂਜਯ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬੰਦੀ-ਛੋੜ ਤੁਸੀਂ ਆਂਹਦੇ ਹੋ ਉਹ ਆ ਰਹੇ ਸਨ । ਫੇਰ ਆਖੋ ! ਜੇ ਇਹ ਸਚ ਹੈ, ਤੁਸੀ ਮੇਰੇ ਗਹਿ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਹੋ, ਪਿਆਰੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੀਓ ਆਇਆਂ ਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹਾਂ !`` ਤਦ ਤਿਪੁਸ਼ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿਤਾ : ਅਸਾਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦੀ, ਉਹ ਪੂਜਯ ਸ਼ਾਮੀ ! ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੇ ਸੀਸ ਰਖ ਆਏ ਹਾਂ, ਉਹ ਜਿਹੜਾ ਕੰਵਰ ਗੁਆਚਾ ਸੀ ਅਜ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ ਲੱਭਿਆ ਹੈ ।

  • ਪਤੀ-ਵਿਛੰਨੀ ਪਤਨੀ ਵਸ ਕਰਕੇ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੁੰਦੀ, ਭਾਵੇਂ ਪਰਦੇ ਦਾ ਰਵਾਜ ਉਦੋਂ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਸੀ ।

੧੫੩ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org