ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/180

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਫਲਗੂ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਬੋਧੀ ਬਿਛ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ' ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਗਿਆਨ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ, ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦੇ ਨੂੰ - ਬਹੁਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨੂੰ, ਹੇ ਉਚੀ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦੀ । ਜਿਸਦੇ ਅੱਬਰੂਆਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਸੁਖ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਭਗਵਾਨ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹਨ ! ਉਹ ਰਾਜ਼ੀ ਹਨ, ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਉਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਸਚਿਆਈ ਨਾਲ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਤੇ ਸੂਛ ਲਿਸ਼ਕਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਨਾਲੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰੋ ਸ਼ਹਿਰ ਆਉਂਦੇ ਸੁਖ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਂਦੇ ਹਨ; ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਐਉਂ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੱਤੇ ਪੌਣ ਮਗਰ, ਜਾਂ ਭੇਡਾਂ ਚਰਵਾਹੇ ਪਿਛੇ, ਅਸਾਂ ਆਪ, ਸਾਵੇ ਸੀਨਿਕਾ ਬੇਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਪੂਜਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਬਰਸਾਤ ਉਤਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਏਥੇ ਪੂਜਣਗੇ ।” ਉਸ ਏਉਂ ਆਖਿਆ ਤੇ ਯਸ਼ੋਧਰਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਨਾ ਮਿਉਂਦੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: “ਤੁਸੀ ਸਦਾ ਸੁਖੀ ਵਸੋ. ਚੰਗੇ ਮਿੱਤਰੋ, ਜਿਹੜੇ ਇਹ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ ਲਿਆਏ ਹੋ, ਪਰ ਏਸ ਮਹਾਨ ਹੋਣੀ ਬਾਬਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ?? ? ਤਦ ਭਾਲਕ ਨੇ ਦਸਿਆਂ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਵਾਦੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨਿਰਨੇ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਰਾਤ ਬਾਬਤ, ਜਦੋਂ ਪੌਣ ਨਰਕੀ ਪਰਛਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਹਨੇਰੀ ਹੋ ਗਈ ੧੫੩ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org