ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/186

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਸਾਕ ਰਾਣੇ ਤੁਰਤ ਗਏ; ਪਰ ਹੋਇਆ ਇਹ ਕਿ ਜਿਸ ਘੜੀ ਉਹ ਬਾਂਸ ਬਾਗ ਵਿਚ ਵੜੇ ਤਦੋਂ ਬੁਧ ਆਪਣਾ ਮਾਰਗ ਸਿਖਾ ਰਹੇ ਸਨ: ਤੇ ਸੁਣ ਕੇ ਹਰੇਕ ਬੋਲਣਾ ਦੁਲ ਗਿਆ, ਰਾਜੇ ਤੇ ਸੋਗੀ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਚੇਤਾ ਵਿਸਰ ਗਿਆ; ਮੋਹੇ ਨੈਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਮੀ ਨੂੰ ਤਕਦੇ ਰਹੇ ਮੋਹ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਵਾਕ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ, ਦਰਦ ਭਰੇ, ਸਿਖਿਆ ਦੇਂਦੇ, ਪੂਰਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਨਣ ਦੇ ਵਾਕ, ਪਰ ਬਲਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਸਨ । ਜੀਕਰ ਮਧ-ਮੱਖੀ, ਜਿਹੜੀ ਘਰ ਪਈ ਮੁੜਦੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਖਿੜਿਆ ਮੋਰਾ ਵੇਖ ਕੇ ਪੌਣ ਉਤੇ ਉਹਦੀਆਂ ਮਧੁਰ ਲਪਟਾਂ ਸੁੰਘ ਕੇ, ਭਾਵੇਂ ਸ਼ਹਿਤ ਨਾਲ ਲੱਦੀ, ਭਾਵੇਂ ਮੀਂਹ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਰਾਤ ਪੈਂਦੀ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿੱਠੇ ਖੇੜੇ ਉੱਤੇ ਬਹਿ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਘਟ ਭਰਦੀ ਹੈ, ਓਕਰ ਉਹ ਕਾਸਦ, ਇਕ ਵੀ ਤੇ ਦੂਜਾ ਵੀ, ਸਾਰੇ ਬੁਧ ਦੇ ਵਾਕ ਸੁਣ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕਾਹਲੀ ਦਾ ਮਨੋਰਥ ਭੁੱਲ ਗਏ । ਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸਰੋਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ ! ਉਡੀਕ ਉਡੀਕ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਦੈ ਨੂੰ ਘੱਲਿਆ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਡਾ ਰਾਣਾ, ਤੇ ਬੇ-ਚਾਗ ਵਫ਼ਾ ਵਾਲਾ, ਨਾਲੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਸਿਧਾਰਥ ਦਾ ਖੇਡ-ਸਾਥੀ - ਉਹ ਜਦੋਂ ਬਾਗ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, " ਉਸ ਬਿਛੁਰੂ ਦਾ ਪੰਭਾ ਖੋਹਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕੰਨ ਬੰਦ ਕਰ ਲਏ; ਏਸ ਤਰਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਵਾਕ-ਜਾਦੂ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ . ရင် Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org