ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/193

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਜਿਹੜਾ ਲਖਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਚੰਦ ਮੋਤੀ ਲੈ ਲਵੇ ! ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਇਕ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਬਚਿਆ ਅਨਾਜ - ਤਿੰਨ ਸੇਰ ਬਾਜਰਾ, ਲੈ ਆਇਆ ਤੇ ਮੋਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ ਪਰ ਲਖਸ਼ਮੀ ਬਚ ਗਈ, ਤੇ ਪਲਰਦੀ ਜਿੰਦੜੀ ਨੇ ਹਉਕਾ ਲਿਆ, “ਆਹ ਪੀਆ ! ਤੁਸੀ ਸਚ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਓ ! ਇਕ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸੁਖ ਪੁਚਾਣ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਜਿੱਤ | ਖਰਚ ਕਰ ਦਿੱਤੀ । ਪਰ ਇਹ ਸੁੱਚੇ ਮੋਤੀ, - ਮੇਰਾ ਵਡਾ ਆਤਮ ਲਾਭ . ਡੂੰਘੇਰੀਆਂ ਛੱਲਾਂ ਚੋਂ ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ -ਬਾਰਾਂ ਨਿਧਾਨ, ਤੇ ਚੰਗਿਆਈ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ -- ਖ਼ਰਚਿਆਂ ਮੁੱਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਚਮਕ ਵਿਚ ਘਟ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਉਦਾਰਤਾ ਨਾਲ ਦਿਤੇ , ਆਪਣੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ । ਏਸ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਨੇ-ਜਹੜਾ ਸੁਰਤੀ ਦੀਆਂ ਖਿੱਚਾਂ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ - ਨਿਰਬਲ ਦਿਲ ਨੂੰ ਉੜ ਕੇ ਚੁੱਕਣ ਵਿਚ ਬੜੀ ਸਿਆਣਪ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਯਸ਼ੋਧਰਾਂ ਦੇ ਪੈਰ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਕੋਮਲ ਅਗਵਾਈ ਨਾਲ-ਆਨੰਦ ਮੰਡਲ ਤੇ ਅਮਨ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਗਏ । ਪਰ ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕੀਕਰ ਸਿਧਾਰਥ ਆਇਆ ਹੈ, ਸਿਰ ਮੰਨਿਆਂ, ਤੇ ਗਲ ਫ਼ਕੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸੋਗੀ-ਕਪੜਾ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਭਿਖਸ਼ਾ ਮੰਗਦਾ, ਪ੍ਰੋਧ ਭਰੇ ਗਮ ਨੇ ਦਿਲੋਂ ਪਿਆਰ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ । ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਉਸ ਜਿਮੀਂ ਤੇ ਬੁਕਿਆ ੧੬੭ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org