ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/202

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਡੱਡੂ, ਸੱਪ, ਕਿਰਲਾ, ਚਮਗਾਦੜ:ਸਭ ਮਨੁਖ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਸਾਂਝੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦੇ ਸਨ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਮਾਸੂਮੀਅਤ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਇਕ ਗੰਗੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਜਦੋਂ ਬੁਧ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਏਸ ਤਰਾਂ ਵਖਿਆਨ ਕਰ ਕਹੇ ਸਨ: “ਓਹ ਅਮਿਤਯ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਅਣਮਿਣਵੇਂ ਨੂੰ ਨਾ ਮਿਣ; ਨਾ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਡੋਰੀ ਨੂੰ ਅਥਾਹ ਵਿਚ ਸੁੱਟ । ਜੋ ਪੁਛਦਾ ਹੈ, ਭੁਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਸਦਾ ਹੈ, ਭੁਲਦਾ ਹੈ । ਕੁਝ ਕਹੁ ਨਾ ! ਗ੍ਰੰਥ ਦਸਦੇ ਹਨ ਪ੍ਰਮੇ ਹਨੇਰਾ ਸੀ । ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ, ਉਸ ਰਾਤ ਵਿਚ ਇਕੱਲਾ ਧਿਆਨ ਧਾਰਦਾ ਸੀ; ਮ ਨੂੰ ਤੇ ਆਰੰਭ ਨੂੰ ਏਥੇ ਨਾ ਲੂੰਡ ! ਨਾ ਉਹਨੂੰ ਤੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦਰਸ਼ਕ ਇਹਨਾਂ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕੇਗਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਜਾਚਕ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਮਨ ਨਾਲ ਜਾਚ ਸਕੇਗਾ, , ਪਰਦੇ ਉਤੋਂ ਪਰਦਾ ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਇਗਾ, ਪਰ ਪਰਦੇ ਉਤੇ ਪਰਦਾ ਹੇਠੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਆਇਗਾ ।. ਸਿਤਾਰੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪੁਛ ਨਾ ! ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਮੌਤ ਤੇ ਹਰਖ ਸੋਗ ਸਦੀਵੀ ਹਨ: | ੧੭੬ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org