ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/210

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਗੰਥ ਨੀਕ ਆਂਹਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਵੀਰੋ! ਹਰੇਕ ਆਦਮੀ ਦਾ ਜੀਵਨ ਉਹਦੇ ਪਹਿਲੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਿੱਟਾ ਹੈ, ਬੀਤੇ ਅਉਗਣ ਦੁਖ ਸੋਗ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਬੀਤੇ ਗੁਣ ਸੁਖ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੁਸੀ ਬੀਜਦੇ ਹੋ । ਔਹ ਖੇਤ ਵੇਖੋ ! ਸਰਹੋਂ ਸਰਹੋਂ ਸੀ, ਮਕਈ ਮਕਈ ਸੀ, ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ! ਏਸ ਤਰਾਂ ਆਦਮੀ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਜੰਮਦੀ ਹੈ । ਮਨੁੱਖ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਬੀਜੇ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ, ਸਰਹੋ, ਮਕਈ, ਜਿੰਨੀ ਪਿਛੇ ਬੀਜੀ ਸੀ; ਤੇ ਐਨਾ ਘਾਹ ਬਰੂਟ ਤੇ ਵਿਸ-ਭਰੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਉਹਨੂੰ ਤੇ ਪੀੜਤ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਦੇਂਦੀਆਂ ਹਨ । ਜੇ ਉਹ ਠੀਕ ਜਤਨ ਕਰੇਗਾ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁਟ ਕੇ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਚੰਗੇ ਬੀਜ ਬੀਜੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹਦੀ ਧਰਤੀ ਸੁਹਣੀ, ਸਾਫ਼ ਤੇ ਫਲਦਾਰ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਅਮੀਰ ਫ਼ਸਲ ਦੀ ਆਸ ਬਨਾਇਗੀ । ਜੋ ਪਾਣੀ, ਦੁਖ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਸਬਰ ਨਾਲ ਜਰਦਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੀਤੇ ਅਉਗਣਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਜ਼ਾ, ਸਦਾ ਪਿਆਰ ਤੇ ਸਚਾਈ ਵਿਚ ਉਤਾਰਨ ਦਾ ਜਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ੧੮੪ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org