ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/214

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਜਿਸ ਰਾਹ ਨੂੰ ਸੁਘੜ ਬੁਧੀ ਚੂੰਡਦੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪੱਧਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜੇ ਉੱਚੇ ਨਿਰਵਾਨ-ਮਾਰਗ ਤੇ ਤੁਰਗੇ, ਚਾਰ ਚੰਗੀਆਂ ਸਚਿਆਈਆਂ ਨ ਕਰੋ, ਪਹਿਲੀ ਸਚਿਆਈ ਸ਼ੋਕ ਹੈ, ਭੁਲੇਖਾ ਨਾ ਖਾਓ ! ਜੀਵਨ ਜਿਸਨੂੰ ਤਾਂਘਦੇ ਹੋ ਇਕ ਲੰਮਾ ਕਸ਼ਟ ਹੈ; ਇਸ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਂ ਚਿਰ-ਸਥਾਈ ਹਨ; ਤੇ ਇਸਦੇ ਹਰਖ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਘੜੀ ਬਹਿੰਦੇ ਤੇ ਉਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਜਨਮ ਦੀ ਪੀੜ, ਸਹਾਇਤਾ-ਹੀਨ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਪੀੜ, ਗਰਮ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਪੀੜ ਤੇ ਭੱਦੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਪੀੜ, ਠਰਕਦੇ ਬੁੱਢੇ ਵਰਿਆਂ ਦੀ ਪੰ.੩, ਤੇ ਸਾਹ-ਘਟਣੀ ਮੌਤ ਦੀ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤਰਸ ਯੋਗ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਰਖਦੀਆਂ ਹਨ । ਲਾਡਲਾ ਪ੍ਰੇਮ ਮਿੱਠਾ ਹੈ; ਪਰ ਚਿਖ਼ਾ ਦੀਆਂ ਲਾਟਾਂ ਇਹਦੀ ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਇਹਦੇ ਚੁੰਮਦੇ ਬੁਲਾਂ ਨੂੰ ਝੁਲਸਦੀਆਂ ਹਨ; ਰਣਜੋਧਾ ਬਲ ਸੂਰਬੀਰ ਹੈ, ਪਰ ਕੀ ਰਾਜਾ ਤੇ ਰੰਕ, ਸਭ ਦੀਆਂ ਹਡੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਲਾਂ ਨੂੰਗਦੀਆਂ ਹਨ । ਧਰਤੀ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਪਰ ਇਹਦੇ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲੀ-ਟੱਬਰ ਜਿਊਣ ਲਈ ਭੁੱਖੇ, ਪਰ ਕਤਲ-ਖੂਨ ਦੀ ਸਾਜ਼ਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਆਕਾਸ਼ ਨੀਲਮ ਦੇ ਬਣੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਦ ਭੁਖੀ ਖ਼ਲਕਤ ਪੁਕਾਰਦੀ ਹੈ ਇਕ ਕਣੀ ਜਲ ਦੀ ਇਹ ਵਰਸਾਂਦੇ ਨਹੀਂ ! att Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org