ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/224

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਤਦ ਲੋਕ-ਮਾਨਯ ਬੋਲੇ: “ਨਾ ਚੌਲ ਖਲਾਰ, ਸਗੋਂ ਪਿਆਰੇ ਭਰੇ ਖ਼ਿਆਲ ਤੇ ਅਮਲ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ : ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁਰਬ ਸਮਝ ਕੇ, ਜਿਥੋਂ ਚਾਨਣ ਚੜਦਾ ਹੈ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਸਮਝ ਕੇ ਜਿੱਥੋਂ ਦਾਤਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸਤੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਸਮਝ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਿਆਰ ਤੇ ਅਮਨ ਦੇ ਰੰਗ ਲਿਸ਼ਕਦੇ ਹਨ; ਮਿੱਤਰਾਂ ਤੇ ਸਾਕਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਸਮਝ ਕੇ, ਛੋਟੀ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਜਿਉਂਦੀ ਨੀਵੀਂ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ, ਸੰਤਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਉਪਰਲੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਏਸ ਤਰਾਂ ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਰੁਕ ਜਾਇਗੀ, ਏਸ ਤਰਾਂ ਛੇਵੇਂ ਦਿਸ਼ਾਆਂ ਬਧੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ । ਪਰ ਆਪਣੀ ਣੀ ਦੇ ਭਗਵੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ - ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿਹੜੇ ਜਾਗ ਪਏ ਉਕਾਬਾਂ ਵਾਂਗ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਨੀਵੀਆਂ ਵਾਦੀਆਂ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਵਲ ਉਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ - ਉਹਨਾਂ ਦਸ ਹੋਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਤੇ, ਦਸਾ-ਮੀਲ, ਤੇ ਕੀਕਰ ਇਕ ਵਿਰੱਕਤ ਤਿੰਨ ਦਰਾਂ ਤੇ ਤਿਹਰੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹੋਵੇ, ਮਨ ਦੀਆਂ ਛੇ ਅਵਸਥਾਆਂ, ਪੰਜ ਤਾਕਤਾਂ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਅੱਠ ਉਚੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ; ਬੁਧੀ ਦੇ ਸਾਧਨ; ਇੱਧੀ ਉਪੇਕਸ਼ਾ, ਤੇ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਧਿਆਨ, ਜਿਹੜੇ ਆਤਮਾ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਮਿੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਤਿੰਨ ਵੱਡੀਆਂ ਪਨਾਹਾਂ । ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਜੀਵਨ-ਜਾਚ ਦੱਸੀ ੧੯੮ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org