ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/226

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਜਿਹੜਾ ਚਾਨਣ ਅਜ ਤਕ ਸੁਹਣਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਤਕੜੀ ਪਰ ਕੋਮਲ ਰੂਹ ਨਾਲ ਜਗਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ : ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਜਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਉਹ ਫਿਰੇ, ਕਿਨਾਂ ਅਭਿਮਾਨੀ ਪਾਤਸ਼ਾਹਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦ ਪੱਥਰਾਂ ਚੱਟਾਨਾ ਉਤੇ ਉਕਰਾਏ; ਤੇ ਕੀਕਰ - ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆਂ - ਬੁਧ ਚਲਾਣਾ ਕਰ ਗਏ, ਵੱਡੇ ਤਥਾ ਗਤੋ, ਆਦਮੀਆਂ ਵਿਚ ਆਦਮੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ : ਤੇ ਕੀਕਰ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਆਦਮੀ ਉਸ ਤੋਂ ਪਿਛੋਂ ਮਾਰਗ ਉਤੇ ਤੁਰੇ ਹਨ, ਉਸ ਮਾਰਗ ਉਤੇ ਜਿਹੜਾ ਨਿਰਵਾਨ-ਪਦਵੀ ਤੇ ਪੁਚਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਵਸਦੀ ਹੈ। . ਆਹ ! ਪੂਜਯ ਭਗਵਾਨ ! ਉਹ ਉੱਚੇ-ਬੰਦੀ ਛੋੜ ! ਏਸ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੇਖਨੀ ਨੂੰ ਬਖਸ਼ ਦਈਂ; ਜਿਹੜੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਨਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਜਿਹੜੀ ਤੇਰੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਛੋਟੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਨਾਪਦੀ ਹੈ। ਆਹ ! ਪ੍ਰੇਮੀ ! ਭਰਾ ! ਰਹਿਬਰ ! ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਦੀਵੇ ! ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਪਨਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ । ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨੇਕੀ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿਚ ਪਨਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ ! : ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸੰਗ ਵਿਚ ਪਨਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ । ਓਮ ! ਕਮਲ ਉਤੇ ਤੇ ਕਤਰੇ ਹਨ ! ਚ ਵੱਡੇ ਸੂਰਜ ! ਮੇਰੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਚੁੱਕ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਛਲ ਵਿਚ ਮਿਲਾ ਲੈ ! ਓਮ ਮਨੀ ਪਦਮੇ ਹਮ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਪਿਆ ਹੈ ! ਤੇਲ-ਕਤਰਾ ਚਮਕਦੇ ਸਾਗਰ ਵਿਚ ਤਿਲਕ ਗਿਆ ਹੈ । Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org