ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/38

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਜਿਨਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਕੋਈ ਵਾਸਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ । ਤਦੇ ਏਉਂ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸ਼ਾਹੀ ਬਾਗ਼ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਬਹਾਰ ਦੇ ਦਿਨ ਜੰਗਲੀ ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਡਾਰ ਹਿਮਾਲੀਆ ਦੀ ਹਿਕ ਉਤੇ ਆਪਣੇ ਆਲਣਿਆਂ ਵਲ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਚਿਟੀ ਕਤਾਰ ਵਿਚੋਂ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਬੋਲਦੇ , ਚਿਟੇ ਪੰਛੀ ਉਡੀ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤ ਉਨਾਂ ਦੀ ਰਾਹਬਰ ਸੀ; . ਇਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਕੰਵਰ ਦੇ ਚਚੇਰੇ ਵੀਰ ਦੇਵਦਤ ਨੇ ਕਮਾਨ ਤਾਣੀ, ਇਕ ਤਿਖਾ ਬਾਣ ਉਡਿਆ ਤੇ ਮੋਹਰਲੇ ਹੰਸ ਦੇ ਚੌੜੇ ਰੰਗ ਵਿਚ ਜਾ ਖੁਭਿਆ, . ਖਾਲੀ ਨੀਲੀ ਸੜਕ ਉਤੇ ਖਿਲਰੇ ਖੰਭੀ ਪੰਛੀ ਆ ਚੱਠਾ, ਚੰਦਰਾ ਤੀਰ ਵਿਚ ਖੁਭਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਖੰਭਾਂ ਦੀ ਚਿਟੀ ਚਾਂਦੀ ਉਤੋਂ ਕਿਰਮਚੀ ਲਹੂ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਕੰਵਰ ਸਿਧਾਰਥ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, " . ਮਲਕੜੇ ਗੋਦੀ ਵਿਚ ਰਖ ਲਿਆ, .. ਚੌਕੜੀ ਮਾਰ ਲਈ, ਸਹਿਮੇ ਜਾਂਗਲੀ ਨੂੰ .. ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਥਾਪੜ ਕੇ ਉਹਦੀ ਧੜਕਣੀ ਸ਼ਾਂਤ ਕੀਤੀ, ਖਿਲਰੇ ਖੰਭਾਂ ਨੂੰ ਤਹਿ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਹੌਲੀਆਂ ਤਲੀਆਂ ਦੀ ਦਯਾ-ਛੁਹ ਨਾਲ ਉਹਦੇ ਅੰਦਰ ਅਮਨ ਦੀ ਠੰਢ ਵਸਾਈ । ਕੰਵਰ ਦੀਆਂ ਤਲੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਕੇਲੇ ਦਾ ਨਵ-ਟਾ ਪਤਰ ਵਧ ਕੂਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ,

... ਖਬੇ ਹਥ ਵਿਚ ਫੜੀ, ਸਜੇ ਨਾਲ ਫਟ ਵਿਚੋਂ ਜ਼ਾਲਮ ਲੋਹਾ ਕੰਵਰ ਨੇ ਪਟਿਆ,, ਤੇ ਚੀਰ ਉਤੇ ਠੰਡੇ ਪਤੇ ਰਖ ਕੇ ਸੁਖਾਵਾਂ ਸ਼ਹਿਤ ਬੰਨਿਆਂ । ਪਰ ਕੰਵਰ ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਏਨਾ ਘਟ ਜਾਣੂ ਸੀ, ਕਿ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵੀਣੀ ਵਿਚ ਤੀਰ ਦੀ ਨੋਕ

੧੨ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org