ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/43

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੌਤ ਉਤੇ ਜੀਉਂ ਰਹੀ ਸੀ ਏਉਂ ਉਹ ਸੁਹਣੀ ਝਾਤੀ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਜਾਂਗਲੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਕਤਲ-ਮਨਸੂਬੇ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਕੀੜੇ ਤੋਂ ਮਨੁਖ ਤਕ,- . ਤੇ ਮਨੁਖ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਵੇਖ - ਭਖਾ ਕਿਸਾਨ ਤੇ ਉਹਦੇ ਸ਼ਹਦੇ ਡੰਗਰ, . ਜਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਧੌਣਾਂ ਪੰਜਾਲੀ ਨਾਲ ਪੱਛੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ ਇਹ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪਰਬਲ ਇੱਛਾ ਜਿਹੜੀ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਇਕ ਖਿੱਚੋਤਾਣ ਬਣਾਂਦੀ ਹੈ - ਕੰਵਰ ਸਿਧਾਰਥ ਨੇ ਹਉਕਾ ਭਰਿਆ : “ਕੀ ਇਹੀ ਉਹ ਸੰਨ ਧਰਤੀ ਹੈ’’ .ਉਸ ਆਖਿਆ, " “ਜਿਹੜੀ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਵਿਖਾਣ ਆਏ ਹਨ ? ਕਿਸਾਨ ਦੀ ਰੋਟੀ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਕੀਕਣ ਬੈਲਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੇਡੀ ਕਠਿਨ ਹੈ ! ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਤਕੜੇ ਦਾ ਸੰਗ ਕੇਡਾ ਭਿਆਨਕ ਹੈ ! ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਮਨਸੂਬੇ ! ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਕੋਈ ਪਨਾਹ ਨਹੀਂ। ... . ਜ਼ਰਾ ਪਰਾਂ ਹੋ ਜਾਉ ਤੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਦਸਿਆ ਜੇ, . . ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵਿਚਾਰ ਲੈਣ ਦਿਓ ! ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਚੰਗੇ ਭਗਵਾਨ ਬੁਧ ਇਕ ਜਾਮਨੂੰ-ਬ੍ਰਿਛ ਹੇਠਾਂ ਬਹਿ ਗਏ, ਚੌਕੜੀ ਮਾਰ ਲਈ - ਜੀਕਰ ਪੁਜਯ ਬੁਧ ਬਹਿੰਦੇ ਹਨ - ਤੇ ਪਹਿਲੋਂ , ਏਸ ਜੀਵਨ ਦੇ ਡੂੰਘੇ ਰੋਗ ਉਤੇ ਵਿਚਾਰਨ ਲਗੇ, ਇਸ ਦੇ ਸੋਮੇ ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਉਪਾ ਸੋਚਣ ਲਗੇ । ੧੭ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org