ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/44

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਅਜਿਹਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤਰਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ, ਅਜਿਹੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪ੍ਰੀਤ; ਜੀਵਾਂ ਲਈ, ਅਜਿਹੀ ਇਛਾ ਪੀੜਾ ਹਰਨੇ ਲਈ ਉਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਚ ਗਈ, ਕਿ ਕੰਵਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸਮਾਧੀ ਦੇ ਸਿਖਰ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ, ਤੇ ਸੁਰਤ ਸਰੀਰ ਦੇ ਮਨੁਖੀ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਕੇ ਬਾਲਕ-ਕੰਵਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਮਾਰਗ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੌੜੀ ਹੈ । | ਉਸ ਘੜੀ ਸਿਰ ਉਪਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪੰਜ ਪੂਜਗ ਉਡਦੇ ਲੰਘੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਤੰਤ ਖੰਭ ਫੜਕੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੋਲੋਂ ਉੱਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰੇ। . ਕਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੀ ਉਡਾਰੀ ਤੋਂ ਹਟਕ ਰਹੀ ਹੈ ?? ਉਨਾਂ ਪੁਛਿਆ, - ਕਿਉਂਕਿ ਰੂਹਾਂ ਰਬੀ ਬਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪੂਜਨੀਯ ਹੋਂਦ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ । ਤਦ, ਹੇਠਾਂ ਵੇਖਦਿਆਂ, ਉਨਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਬੁਧ ਉਤੇ ਪਈ, ਗੁਲਾਬੀ ਚੱਕਰ ਸਿਰ ਦੁਆਲੇ ਸੀ, ਤੇ ਲੋਕ-ਭਲੇ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿਚ ਮਗਨ ਸੀ; ਤਦੇ ਇਕ ਝੰਡ ਵਿਚੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ : ਰਿਸ਼ੀਓ ! ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਉਤਰੋ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਤਦ ਉਹ ਉਜਲੀਆਂ ਮੂਰਤਾਂ ਹੇਠਾਂ ਆਈਆਂ, ਤੇ ਉਸਤਤ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਂਵਿਆਂ, ਤੇ ਫੇਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਪਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੋ ਸੁਣਾਨ ਲਈ । | ਪਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕੰਵਰ ਦੇ ਢੰਡਣ ਲਈ ਘਲਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਕੰਵਰ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰਾਂ ਮਗਨ ਡਿਠਾ, ਭਾਵੇਂ ਦੁਪਹਿਰਾ ਹੁਣ ਦਲਣ ਲਗਾ ਸੀ, ੧੮ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org