ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/47

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਪਰ ਤਾਂ ਵੀ ਕਦੇ ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਐਉਂ ਆ ਪੈਂਦੇ ਸਨ, ਜੀਕਰ ਉਡਦੇ ਬਦਲ ਝੀਲ ਦੇ ਚਿਟੀ ਹਿਕ ਨੂੰ ਘਸਮੈਲਾ ਦਰਸਾਂਦੇ ਹਨ । ਇਹ ਵੇਖ ਰਾਜੇ ਨੇ ਮੰਤੀ ਸੱਦੇ “ਤੁਸੀ ਯਾਦ ਕਰੋ, ਸ੍ਰੀ ਮਾਨ ਜੀ, ਬੁਢੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦਸਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਮੰਡਾ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਲੜ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰਾ, ਸੰਸਾਰ ਸਾਰੇ ਦਾ ਹਾਕਮ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਭ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੌਣਾਂ ਭੰਨੇਗਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ, ਜੇਕਰ ਮੇਰੀ ਰੀਝ ਹੈ,-- ਜਾਂ ਇਹ ਸੋਗੀ ਇਕੱਲੇ ਮਾਰਗ, ਤੇ ਤੁਰੇਗਾ, ਤਿਆਗ ਤੇ ਪਵਿਤੁ ਪੀੜਾਂ ਦਾ ਮਾਰਗ, ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਇਸ ਮਾਰਗ ਵਿਚ ਕੀ ਕੁਝ ਲੱਭੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਰਖਣ-ਜੋਗ ਸਭ ਗੁਆਚ ਜਾਏਗਾ; ਤੇ ਏਸੇ ਮਾਰਗ ਵਲ ਇਹਦੀਆਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਅਖਾਂ. ਮੇਰੇ ਇਹਨਾਂ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਲਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ! ਪਰ ਤੁਸੀ ਸਿਆਣੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿਓ; ਕੀਕਰ ਇਹਦੇ ਪੈਰ ਓਸ ਸ਼ਾਹ-ਰਾਹ ਵਲ ਮੋੜੇ ਜਾਣ, . ਜਿਥੇ ਇਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ਜਿਹੜੀਆਂ ਇਹਨੂੰ ਰਾਜ ਕਰਮ ਲਈ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਕ ਅਤਿ ਬ੍ਰਿਧ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿਤਾ: ਮਹਾ-ਰਾਜਾ ! ਪੀਤ ਇਹਨਾਂ ਪਤਲੇ ਪਰਛਾਵਿਆਂ ਦਾ ਦਾਰੂ ਹੈ; ' ਇਸਦੇ ਅਨ-ਮੱਲੇ ਦਿਲ ਦੁਆਲੇ ર૧ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org