ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/54

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਜੇਤੁ ਦਾ ਤਾਜ ਯਸ਼ੋਧਰਾਂ ਹੋਵੇਗੀ । ਇਸ ਲਈ, ਸਤਵੇਂ ਦਿਨ, ਦੂਰੋਂ ਨੇੜਿਓ ਸਾਕਯ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਤੇ ਕਮਾਰੀ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਸਨਬੰਧੀਆਂ ਨਾਲ, ਦਲਣ ਬਣ ਕੇ ਗਈ, ਵਾਜੇ ਤੇ ਡੋਲੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਸਿੰਡਾਂ ਵਾਲੇ ਬੈਲ, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਲੱਦੇ ਰੱਥ; ਸ਼ਾਹੀ ਘਰਾਣੇ ਚੋਂ ਦੇਵਦੱਤ ਉਮੈਦਵਾਰ ਸੀ, ਤੇ ਨੰਦਾ ਤੇ ਅਰਜਨ ਉੱਚ-ਜਨਮੇ ਸਨ; ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਸਾਰੇ ਮੁਲਕ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਫੁੱਲ ਸਨ, ਤਦੇ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦਾ ਆਪਣੇ ਚਿੱਟੇ ਕੰਟਕ ਉਤੇ ਸਵਾਰ ਆਇਆ, ' ਕੰਟਕ ਇਸ ਅਨੋਖੀ ਲਕਾਈ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹਿਣਕਿਆ, ਸਿਧਾਰਥ ਨੇ ਵੀ ਚਕ੍ਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ਉਨਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿਹੜੇ ਤਖ਼ਤ ਦੇ ਸਾਏ ਹੇਨਾਂ ਵਸਦੇ ਸਨ, ਨਾ ਰਾਜਿਆਂ ਵਰਗੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਨਾ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਖਾਂਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਵੀ ਸੁਖ ਦੁਖ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਸਨ । ਪਰ ਜਦੋਂ ਕੰਵਰ ਨੇ ਮਿਠੀ ਯਸ਼ੋਧਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਬੁਲਾਂ ਉਤੇ ਮੁਸਕਾਹਟ ਲਿਸ਼ਕੀ ਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਾਗਾਂ ਤਣੀਆਂ, ਕੰਟਕ ਦੀ ਚੌੜੀ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ: : ਉਹ ਇਸ ਮੋਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਜਿਹੜਾ ਯੋਗਤਾ ਵਿਚ ਸਰਬ-ਸਿਰੋਮਣੀ ਨਹੀਂ ਮੇਰੇ ਰਕੀਬ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦੇਣ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਯੋਗਤਾ ਨਾਲੋਂ ਵਾਧੂ ਦਲੇਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ।” ਤਦ ਨੰਦੇ ਨੇ ਤੀਰ-ਪੀਖਿਆ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, २९ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org