ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/57

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹਰੇ ਬ੍ਰਿਛ, ਇਕ-ਧਾਰ ਕਟੇ ਹੋਏ, ਧੜਮ ਰੇਤ ਵਿਚ ਆ ਪਏ। ਤੇ | ਤਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਘੋੜੇ ਆਂਦੇ, ਬੜੇ ਅਣਖੀਲੇ, ਉੱਚ-ਨਸਲੇ, ਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਮੈਦਾਨ | ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮੇ ' • ਪਰ ਚਿਟੇ ਕੰਟਕ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਛੇ ਛਡਿਆ - ਐਡਾ ਤਿੱਖਾ ਕਿ ਜਿੰਨੇ ਚਿਰ ਵਿਚ ਝੱਗ ਮੂੰਹੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿਗਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਵੀਹ ਨੇਜ਼ੇ ਦੀ ਵਿਥ ਉਡ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਨੰਦੇ ਆਖਿਆ, “ਕੰਟਕ ਵਰਗੇ ਉਪਰ ਤਾਂ ਅਸੀ ਵੀ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਕੋਈ ਅਨਸਿਖਿਆ ਲਿਆਵੋ ਤੇ ਲੋਕ ਵੇਖਣ ਕੌਣ ਚੰਗਾ ਚੜ੍ਹ ਸਕਦਾ ਹੈ । ਤਾਂ ਸਹੀਸਾਂ ਨੇ ਇਕ ਰਾਤ-ਕਾਲਾ, ਘੋੜਾ ਆਂਦਾ, ਤਿੰਨ ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੱਧਾ ਹੋਇਆ, ਤੰਦ ਅੱਖੀਆਂ ਚੌੜੇ ਨਥਨੇ ਤੇ ਖਿਲਰੀ ਅਯਾਲ, ਬਿਨ ਕਾਠੀ, ਬਿਨ ਖੁਰੀਓ, ਸਵਾਰੋਂ ਅਛੁਹ । ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹਰੇਕ ਯੁਵਕ ਸਾਕਯ ਨੇ ਉਹਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਿੱਠ ਤੇ ਫੜਾਕੀ ਮਾਰੀ, ਪਰ ਗਰਮ ਘੋੜੇ ਨੇ ਲੱਤ ਚੁਕੀਆਂ ਤੇ ਸਵਾਰ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਲਿਟਾ ਦਿਤਾ; ਸਿਰਫ ਅਰਜਨ ਨੇ ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਬੈਠਕ ਸੰਭਾਲੀ; ਜ਼ੰਜੀਰ ਖੁਲਾਏ, ਕਾਲੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਚਿਟਕਿਆ; ਲਗਾਮ ਖਿੱਚੀ ਤੇ ਬਲ ਹਥ ਨਾਲ ਅਣਖੀਲੇ ਜਬੜੇ ਤਾਣ ਕੇ ਵੇਖੇ, ਜੰਗਲੀ ਘੋੜੇ ਨੇ ਡਰ ਗਜ਼ਬ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮੈਦਾਨ ਦੁਆਲੇ ਇਕ ਚੱਕਰ ਕੱਢਿਆ; ਪਰ ਅਚਾਨਕ ਉਹ ਭਵਿਆ ਤੇ ਨੰਗੇ ਦੰਦਾਂ ੩੧ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org