ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/61

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੱਟੜ ਸ਼ਾਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਦੀ ਸੀ, ਜਿਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜਿੱਤਿਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੀਆਂ ਚੌਂਕਦੀਆਂ ਵੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਚੱਟਦੀ ਸੀ, ਮਾਨ-ਮੱਤੀ ਤੇਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਚੱਕਰ ਉੱਚਾ ਤੇ ਨੀਵਾਂ ਹੁੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ । | ਇਸ ਲਈ ਕੁਮਾਰੀ ਕੰਵਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਲਗਨ ਚੰਗੇ ਸਨ, ਸਾਕਯ ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਨੰਦ ਕਾਰਜ ਰਚ ਰਿਆ, | ਸੋਨੇ ਦੀ ਗੱਦੀ ਉਤੇ ਕਾਲੀਨ ਵਿਛਾਏ ਗਏ, | ਸਿਹਰੇ ਲਟਕਾਏ ਤੇ ਗਾਨੇ ਬੱਧੇ ਗਏ, | ਮੱਠੀਆਂ ਭੰਨੀਆਂ ਤੇ ਅਤਰ ਚੌਲ ਵਾਰੇ ਗਏ, ਦੋ ਤੀਲੇ ਕੇਸਰੀ ਦੁੱਧ ਉਤੇ ਤਾਰੇ ਗਏ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਰ ਕੇ ਜੁੜਨਾ “ਸਦੀਵੀ ਸੁਹਾਗ’’ ਦਾ ਚਿੰਨ ਸੀ; . ਅਗਨੀ ਦੁਆਲੇ ਸਤ-ਕਦਮੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਰਮਾਂ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ ਪੂਜਯ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਦਾਨ ਵੰਡਿਆ ਤੇ ਮੰਦਰੀਂ ਚੜਾਵੇ ਚਾੜੇ ਗਏ, ਮੰਤਰ ਪੜੇ ਗਏ, ਦੂਲੇ ਦੁਲਹਨ ਦਾ ਰੰਢ ਚਿਤਰਾਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤਦ ਬਿਧ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ : ਓ ਪੂਜਯ ਸਹਿਜ਼ਾਦੇ, | ਜਿਹੜੀ ਅਜ ਤਕ ਸਾਡੀ ਸੀ ਉਹ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੀ ਹੋਈ; ਇਹਦੇ ਲਈ ਚੰਗੇ ਹੋਣਾ ਇਹਦਾ ਜੀਵਨ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਹੈ । ਤਾਂ ਮਿੱਠੀ ਯਸ਼ੋਧਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਉਹ ਘਰ ਲਿਆਏ । ਪਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਪੇਮ ਦਾ ਭਟਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ੩੫ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org