ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/69

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਤੀਜੀ ਪੁਸਤਕ ਏਸ ਪਿਆਰ ਤੇ ਚਾਨਣ ਭਰੇ ਸੁਖ ਵਸਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ' ਸਾਡੇ ਭਗਵਾਨ ਬੁਧ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ; ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅਚੇਤ,, ਥੁੜ ਪੀੜ, ਪਲੇਗ, ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਜਾਣ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਸੁਫ਼ਨੇ ਵਿਚ ਹਨੇਰੇ ਸਾਗਰਾਂ ਤੋਂ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਤਰ ਕੇ, ਦਿਨ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬਕਿਆਂ ਜਾਗ ਕੇ, ਕਈ ਕਾਲੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਚਿੱਤ ਵਿਚ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੇਟੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਯਸ਼ੋਧਰਾਂ ਦੀ ਹਿੱਕ ਉਤੇ ਸਿਰ ਧਰ ਕੇ, ਤੇ ਉਹਦੇ ਚਾਹ ਭਰੇ ਹਥ ਉਨਾਂ ਦੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਪਲਕਾਂ ਨੂੰ ਪੱਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, , ਓਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਤ੍ਰਭਕ ਕੇ ਬੋਲ ਉਠਦੇ, “ਮੇਰੀ ਦੁਨੀਆਂ । ਉਹ ਦੁਨੀਆ ! ਮੈਂ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ ! ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ! ਮੈਂ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ ਤੇ | ਉਹ ਪੁੱਛਦੀ, ‘ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀਹ ਕਸ਼ਟ ਹੈ,ਮੇਰੇ ਸਾਮੀ ! ਤੇ ਉਹਦੀਆਂ ਮੋਟੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗਮ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀਆਂ । ੪੩ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org