ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/76

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਲੈ ਚੱਲੋ, ਚੰਨਾ ! ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿਚੋਂ ਦੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੇਖਾਂ ਏਸ ਚੰਗੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਜਿਦਾ ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਸੋ ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਥਾਈਂ ਲੰਘ ਤੁਰੇ, ਇਕ ਵਿਗਸੀ ਭੀੜ ਪਹੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਤੁਰਦੀ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚੋਂ ਕਈ ਬਲਦਾਂ ਮੁਹਰੇ ਭੱਜਦੇ ਸਨ, ਹਾਰ ਸੁਟਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਕਈ ਉਨਾਂ ਦੇ ਕੂਲੇ ਪਿੰਡਿਆਂ ਉਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਕਈ ਆਟੇ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਪੇੜੇ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਆਂਦੇ ਸਨ, ਸਭ ਆਪਣੇ ਬੀਬੇ ਕੰਵਰ ਦੀ ‘ਚੈ’’ ਬੁਲਾਂਦੇ ਸਨ । ਸਾਰੀ ਵਾਟ ਏਸ ਡੁਲਦੇ ਉਤਸਾਹ ਤੇ ਮੋਹਨੇ ਦਿਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਸੀ – ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜੇ ਦਾ ਹੁਕਮ ਸੀ, ਏਵੇਂ ਹੋਵੇ - ਪਰ ਇਕ ਥਾਂ ਸੜਕ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਲੜਖੜਾਂਦਾ ਆਪਣੇ ਖੋਲੇ ਚੋਂ ਇਕ ਲੀਰਾਂ ਵਗਦਾ, ਚੰਦਰਾ ਝੁਰੜਿਆ, ਬੁੱਢਾ, ਅਤਿ ਬੁੱਢਾ ਮਨੁੱਖ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਨਿਕਲਿਆ, ਜਿਦੀ ਧੁੱਪ-ਝੁਲਸੀ ਵੱਟੇ ਵੱਟ ਚਮੜੀ ਮਾਨੋ ਪਸ਼ ਦੀ ਖੜੀ ਵਾਂਗ ਮਾਨ-ਹੀਨ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਚੰਬੜੀ ਸੀ ਕਮਰ ਵਰਿਆਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਦੂਹਰੀ ਹੋਈ, ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਹੰਝੂਆਂ ਦੇ ਢੰਗ ਦੀ ਲਾਲੀ, ਨਿੱਕੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵਗਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਝਾਉਲੇ, ਤੇ ਦੰਦ-ਹੀਨ ਖਾਖਾਂ ਏਨੀ ਖ਼ਲਕਤ ਤੇ ਏਨੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ ਸੋਹਿੰਮ ਨਾਲ ਵੱਜਦੀਆਂਸਨ। ਇਕ ਸੁਕੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਘਸੀ ਡੰਗੋਰੀ ਕੰਬਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਸੀ, ਦੂਜਾ ਹਥ ਫੇਫੜੇ ਉਤੇ, ਜਿੱਥੋਂ ਦੁਖੀ ਸਾਹ ਔਖਾ, ਉਠਦਾ ਸੀ, ੫ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org