ਪੰਨਾ:ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਚਾਨਣ.pdf/80

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

ਜਿਹੜੇ ਰੁਲਦੇ ਰੇਸ਼ਮ ਨੂੰ ਚੁਕ ਕੇ ਦੇ ਫਾਟਕ ਥਾਈਂ ਪੂਰਬ ਵਲ ਚਲੇ ਗਏ । ਦੂਜੀ ਡਰਾਉਣੀ ਝਾਕੀ ਦਸ ਵਡੇ ਹਾਥੀ ਸਨ । ਚਿਟੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਧਰਤੀ ਕੰਬਦੀ ਸੀ, ਉਤੀ ਸੜਕ ਉਤੇ ਧਮਾ ਧਮ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ - ਤੇ ਬਾਕੀ ਉਹਦੇ ਮਗਰ ਆਉਂਦੇ ਸਨ । ਤੀਜੀ ਡਰਾਉਣੀ ਝਾਕੀ ਇਕ ਰਥ ਸੀ, ਚੰਡ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਚਾਰ ਘੋੜੇ ਉਹਨੂੰ ਖਿਚਦੇ ਸਨ । ਉਨਾਂ ਦੀਆਂ ਨਾਸਾਂ ਚੋਂ ਚਿਟਾ ਧੂੰਆਂ ਤੇ ਮੂੰਹਾਂ ਚੋਂ ਅਗ ਰੰਗੀ ਝਗ ਨਿਕਲਦੀ ਸੀ। ਤੇ ਰਬ ਵਿਚ ਕੰਵਰ ਸਿਧਾਰਥ ਬੈਠਾ ਸੀ । ਚੌਬੀ ਡਰਾਉਣੀ ਝਾਕੀ ਇਕ ਚੱਕਰ ਸੀ ਜਿਹੜਾ ਫਿਰਦਾ ਸੀ ਪੰਘਰੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਧੁਰੇ ਦੁਵਾਲੇ ਤੇ ਚੂਕਾਂ ਉਹਦੀਆਂ ਜਵਾਹਰ ਨਾਲ ਜੜੀਆਂ ਸਨ । ਤੇ ਜਦੋਂ ਫਿਰਦਾ, ਰਾਗ ਤੇ ਅਗਨੀ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਭਾਸਦਾ ਸੀ । ਪੰਜਵੀਂ ਝਾਕੀ ਇਕ ਮਹਾਨ ਢੋਲ ਸੀ, ਜਿਹੜਾ ਨਗਰ ਤੇ ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਧਰਿਆ ਪਿਆ ਸੀ, ਉਹਦੇ ਉਤੇ ਕੰਵਰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਐਉਂ ਕੁਟ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿ ਬਦਲਾਂ ਦੀ ਘਨਘੋਰ ਵਰਗੀ ਗੁਜ਼ਾਰ ਉਠ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਹੜੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਦੂਰ ਦੁਰਾਡੇ ਖਿਲਰ ਰਹੀ ਸੀ । ਛੇਵਾਂ ਡਰ ਇਕ ਮਨਾਰਾ ਸੀ, ਜਿਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਮਟੀ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਲੋਂ ਉੱਚੀ ਉਠਦੀ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਛੁੰਹਦੀ ਸੀ, ਉਹਦੇ ਉਤੇ ਕੰਵਰ ਬੈਠਾ ਦੋਂਹ ਹੱਥੀਂ ਏਧਰ ਓਧਰ ਪਿਆਰੀ ਛਬ ਵਾਲੇ ਮੋਤੀ ਖਿਲਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ੫੪ · Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org