ਪੰਨਾ:ਏਸ ਜਨਮ ਨਾ ਜਨਮੇ - ਸੁਖਪਾਲ.pdf/14

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


ਸੁਬਦ ਇਕਲਾ, ਜਿਹੜੇ ਪਲ ਛਿਣ ਕਵਿਤਾ ਜਨਮੇ ... ਮੈਂ ਮੁੱਕ ਜਾਵਾਂ ਜਗ ਸਗਲਾ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ ਜਿਉਂ ਅੰਤਮ ਸਾਹ ਦਾ ਹੱਥ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਵੇ ਕਲਮ ਆਲ੍ਹਣਾ ਬਣ ਜੇ ਸਿਆਹੀ ਤੁਪਕਾ ਚੋਗਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਖੰਭ ਲੱਗਣ ਕਾਗਦ ਭਏ ਆਸਮਾਨ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਖੇਰੂ ਸਕਦੇ ਜਿਸਦਾ ਰਾਹ ਪਛਾਣ ਬਚਦਾ ਸ਼ਬਦ ਇਕੱਲਾ ... ਹੱਥ ਅਦਿੱਖ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜਿਉਂ ਤੁਰਦੇ ਰਾਹੀ ਨਜ਼ਰੋਂ ਤੁਰਿਆ ਕਦਮ ਅਦਿੱਖ ਹੋ ਜਾਵੇ " - ( 10 )