ਪੰਨਾ:ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ - ਚਰਨ ਪਪਰਾਲਵੀ.pdf/69

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


(112) ਪਾਂਧੀਆਂ ਵੇ ਗੰਢ ਸੁੰਵੜੀ, ਛਡਿ ਕੇ ਨਾ ਸਉਂ॥ ਪਿੰਡ ਸੱਭੋਈ ਚੋਰੀ ਭਰਿਆ, ਛੁਟੇ ਚੀਰ ਨਾ ਚੁੰਨੜੀ। ਧੁਰ ਝਗੜੀਦਿਆ ਲਾਜ਼ਮ ਥੀਏਂ, ਫਿਰ ਕਰਿ ਸਮਝ ਇਥੰਨੜੀ। ਸਭਨੀਂ ਛੇਵੀਂ ਪਾਣੀ ਵਹਿੰਦਾ, ਅਜ ਕਲਿ ਭਜੇ ਤੇਰੀ ਕੁੰਨੜੀ। ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਸਾਈਂ ਦਾ, ਤੇਰੀ ਵਹਿੰਦੀ ਉਮਰ ਵਿਹੂਨੜੀ। (113) ਪਿਆਰੇ ਬਿਨ ਰਾਤੀਂ ਹੋਈਆਂ ਵੱਡੀਆਂ, ਰਾਂਝਾ ਜੋਗੀ ਮੈਂ ਜਗਿਆਣੀ, ਕਮਲੀ ਕਰਿ ਕਰਿ ਛੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਸ ਝਰੇ-ਝਰਿ ਪਿੰਜਰੂ ਹੋਇਆ, ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ। ਮੈਂ ਇਆਣੀ ਨੇਹੁੰ ਕੀ ਜਾਣਾ, ਬਿਰਹੁੰ ਤਨਾਵਾਂ ਗੱਡੀਆਂ। ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਸਾਈਂ ਦਾ, ਦਾਵਣੁ ਤੇਰੇ ਮੈਂ ਲੱਗੀਆਂ। (114) ਪਿਆਰੇ ਲਾਲ ਕਿਆ ਭਰਵਾਸਾ ਦਮ ਦਾ ਉਡਿਆ ਭੌਰ ਥੀਆ ਪਰਦੇਸੀ, 67