ਪੰਨਾ:ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ - ਚਰਨ ਪਪਰਾਲਵੀ.pdf/74

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


(122) ਮੱਤੀਂ ਦੋਨੀ ਹਾਂ ਬਾਲਿ ਇਆਣੇ ਨੂੰ। ਪੰਜਾਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮੰਹੁ ਆਇਓ ਕੋਹਾ ਦੋਸ਼ ਮੁਹਾਣੇ ਨੂੰ। ਦਾਰੁ ਲਾਇਆ ਲਗਦਾ ਨਾਹੀਂ, ਪੁਛਨੀ ਹਾਂ ਵੈਦ ਸਿਆਣੇ ਨੂੰ। ਸਿਆਹੀ ਗਈ ਸੁਫੈਦੀ ਆਈਆ, ਕੀ ਹੋਂਦਾ ਵੇਖਹਿ ਵਿਹਾਣੇ ਨੂੰ। ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਸਾਈਂ ਦਾ, ਕੀ ਝਰਨਾ ਹੈ ਰੱਬ ਦੇ ਭਾਣੇ ਨੂੰ। (123) ਮਨ ਅਟਕਿਆ ਬੇਪ੍ਰਵਾਹਿ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੀਨ ਦੁਨੀ ਦੇ ਸ਼ਾਹ ਨਾਲਿ। ਕਾਜ਼ੀ ਮੁੱਲਾਂ ਮੱਤੀਂ ਦੇਂਦੇ. ਖਰੇ ਸਿਆਣੇ ਰਾਹ ਦਸੇਂਦੇ, ਇਸ਼ਕ ਕੀ ਲੱਗੇ ਰਾਹਿ ਨਾਲ। ਨਦੀਉਂ ਪਾਰ ਰਾਂਝਣ ਦਾ ਠਾਣਾ, ਕੀਤਾ ਕਉਲ ਜ਼ਰੂਰਤ ਜਾਣਾ, ਮਿੰਨਤਾਂ ਕਰਾਂ ਮਲਾਹਿ ਨਾਲਿ। ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਨਿਮਾਣਾ, ਦੁਨੀਆਂ ਛੋਡਿ ਆਖਰ ਮਰ ਜਾਣਾ, ਓੜਕਿ ਕੰਮ ਅਲਾਹਿ ਦੇ ਨਾਲ। (124} ਮਨ ਵਾਰਨੇ ਤਉ ਪਰ ਜਾਂਵਦਾ। ਘੋਲ ਘੁਮਾਈ ਸਦਕੇ ਕੀਤੀ। 12