ਪੰਨਾ:ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ - ਚਰਨ ਪਪਰਾਲਵੀ.pdf/80

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


ਮੇਹੀਂ ਆਇਆ ਮੇਰਾ ਢੋਲ ਨ ਆਇਆ, ਹੀਰ ਕੂਕੇ ਵਿੱਚ ਝੂਗੇ। ਰਾਤੀਂ ਹੈਂ ਫਿਰਾਂ ਵਿਚ ਝਲ ਦੇ, ਪੁਨਿ ਬੰਬੁਲਾਂ ਦੇ ਕੰਡੇ। ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਨਿਮਾਣਾ, ਰਾਂਝਣ ਮਿਲੇ ਕਿਤੇ ਢੰਗੇ। (135) ਮੈਰੀਂ ਦਿਲ ਹੈੱਡੇ ਨਾਲ ਲੱਗੀ। ਤੌੜੀ ਨਹੀਂ ਤੁਟਦੀ ਛੋੜੀ ਨਹੀਂ ਛੁਟਦੀ ਕਲਮ ਰਬਾਨੀ ਵੱਗੀ। ਸਾਈਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਖੁੱਲੇ, ਅਸਾਂ ਭੀ ਝੋਲੜੀ ਅੱਡੀ। ਕਿਚਰ ਕੁ ਬਾਲੀ ਮੈਂ ਅਕਲ ਦਾ ਦੀਵਾ, ਬਿਰਹੁ ਅੰਧੇਰੜੀ ਵੱਗੀ। ਕੋਈ ਮੀਰੀ ਕੋਈ ਦੋਲੀ ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ ਛੱਡੀ। (136) ਮੈਂਡੇ ਸਜਨਾ ਵੇ ਮਉਲੇ ਨਾ ਬਣੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਮਾਣਾ, ਨੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨੰਗ ਮਣੀ! ਨ ਅਸੀਂ ਨੰਗ ਦੁਨੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਹੱਸਦੀ ਜਣੀ ਖਣੀ। ਦੁਨੀਆਂ ਛੋਡਿ ਫ਼ਕੀਰ ਥੀਆ ਸੇ, ਜਾਗੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਣੀ। 78