ਪੰਨਾ:ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ - ਚਰਨ ਪਪਰਾਲਵੀ.pdf/84

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


ਮੈਂ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਕਰਿ ਕਰੀਂ! ਪੈਰੀਂ ਮੇਰੇ ਲਾਲ ਜੱਤੀ, ਤੂੰ ਤਾਣਾ ਕਿਉਂ:ਰਿ ਤਣੀ। ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਪਿਛੇ ਪੰਜ ਕਰੋ, ਮਾਲੁ ਕਿਉਂ ਕਰਿ ਭਰੀ! ਅੰਦਰ ਬੋਲਣਿ ਮੁਰਗੀਆਂ, ਤੇ ਬਾਹਰ ਬੋਲਣ ਮੋਰੁ। ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਸਾਈਂ ਦਾ, ਤਾਣੀ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ ਚੋਰ, ਜ਼ੋਰਾ ਜ਼ੋਰ। (144) ਰਾਤੀਂ ਸਵੇਂ ਦਿਹੇਂ ਫਿਰਦੀ ਵੱਤੋਂ ਤੇਰਾ ਖੇਡਣਿ ਨਾਲਿ ਬਾਪਾਰ ਜਿੰਦੁ। ਕਦੀ ਉਠ ਰਾਮ ਸੁਮਾਰ ਜਿੰਦੁ॥ ਸਾਹੁਰੜੇ ਘਰਿ ਅਲਬਤਿ ਜਾਣਾ, ਪੇਈਅੜੈ ਦਿਨ ਚਾਰ ਜਿੰਦੁ॥ ਅਜ ਤੇਰੇ ਮੁਕਲਾਉ ਆਇ, ਰਹੀਏ ਨ ਕੋਇ ਬਿਚਾਰ ਜਿੰਦੁ॥ ਕਹੈ ਹੁਸੈਨ ਫ਼ਕੀਰ ਸਾਈਂ ਦਾ, ਆਵਣ ਏਹੀ ਵਾਰ ਜਿੰਦੁ॥ (145) ਰੋਂਦਾ ਮੁਲ ਨਾ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਨ ਦਰਦਾਂ ਦੀ ਆਹ, ਸੋਈ ਤਨ ਰੋਂਦਾ ਹੈ। ਕਨਿਆਰੀ ਦੀ ਸੇਜੈ ਉਪਰ, ਸੁਖੀਆ ਕੋਈ ਨਾ ਸੌਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਰੇ ਪੱਲੇ ਮੇਰੇ ਚਿੱਕੜ ਬੁਡੇ, ਕੋਹੜਾ ਮਲ ਮਲ ਹੋਂਦਾ ਹੈ। ਦਰਦਾਂ ਦਾ ਦਾਰੂ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਸਦਾ, 82