ਪੰਨਾ:ਕਿੱਕਰ ਸਿੰਘ.pdf/25

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


( ੨੦ )


ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਅੜੀ ਮਾਰੀ ।


ਜਦ ਨਵਾਬ ਸਾਹਬ ਟੌਕ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋਯਾ ਤਾਂ ਓਨਾਂ ਨੇ
ਬੇਗਮ ਸਾਹਬ ਲਈ ਇਕ ਨਯਾ ਮਹੱਲ ਬਨਵਾਯਾ
ਜਿਦੇ ਬਨਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਸੀ। ਜਦ ਮਕਾਨ
ਤਯਾਰ ਹੋਗਿਆ ਤਦ ਬੇਗਮ ਸਾਹਬ ਨੇ ਫਰਮਾਯਾ ਕਿਅਸੀ
ਮਹੱਲ ਵੀ ਵੇਖਨਾ ਚਾਹਦੇ ਹਾਂ ਅਰ ਤੁਹਾਡੇ ਪਹਿਲਵਾਨ ਦੇ
ਕਰਤਬ ਵੀ ॥ ਸੋ ਬੂਹਿਆਂ ਅਤੇ ਬਾਰੀਆਂ ਤੇ ਚਿਕਾਂ ਲਵਾ
ਦਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਬੇਗਮ ਸਾਹਬ ਆ ਗਈ ॥
ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕੁਝ ਚਿਰ ਆਪਨੀ ਕੁਸਤੀ ਨੇ ਕਰਤਬ
ਦਖਲਾਏ ਅਤੇ ਫੇਰ ਓਵੇਂ ਹੀ ਮਿਟੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਉਸ
ਬੂਹੇ ਉਤੇ ਜਿਥੋ ਬੇਗਮ ਸਾਹਿਬਾਂ ਨੇ ਲੰਘਨਾ ਸੀ ਆਨਕੇ
ਬੈਹ ਗਯਾ । ਕੰਡ ਅੰਦਰ ਵਲ ਸੀ ਅਰ ਮੂੰਹ ਬਾਰਵਲ ।
ਨਵਾਬ ਸਾਹਿਬ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਮੋਦੂ ਲਾਮ ਆਖਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ
ਆਨਕੇ ਆਖਯਾ "ਮੋਦ ਰਾਮ ਉਠ ਬੇਗਮ ਸਾਹਿਬਾ ਜਾਨ
ਲਈ ਖੜੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਵਾਨ ਬੋਲਯਾ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਜੀ ਸਾਡਾ
ਇਨਾਮ ਮਿਲਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਰ ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਵੀ
ਓਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਨਵਾਂ ਹੀ ਵਯਾ ਹੋਇਆਂ ਸੀ ਇਸ ਲਈ
ਉਨੇ ਓਧਰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ ਅਖ਼ਯਾ "ਬੇਗਮ ਸਾਹਿਬ
ਆਪਨੀ ਨੂੰਹ ਲਈ ਆਪਨੀ ਸਾਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਂਨੇ
ਵਧਾਨ" ਜਿਸਦਾ ਫਲ ਏਹ ਹੋਇਆਕੇ ਬੇਗਮ ਸਹਿਬ ਨੇ
ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ੫੦੦੦ ਰੁਪਯਾ ਅਤੇ ਓਦੀ ਵਹੁਟੀ ਲਈ
ਕੰਗਨਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਪਰਵਾਨ ਕੀਤੀ ਅਰ ਇੰਵੇਂ ਹੀ ਹੋਰਨਾ