ਪੰਨਾ:ਕਿੱਕਰ ਸਿੰਘ.pdf/31

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


(੨੬)


ਪੈਹਲਵਾਨ ਕਿਹਾ ਸਾਡੇ ਦੇਸ ਦਾ ਵਾਧਾ ਕਿਸਤ੍ਰਾਂ ਹੋ
ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਥੋਂ ਦੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਤਾਂ ਖੁਦ ਮੁਖਤਿਆਰ
ਹੋਨ ਅਰਥਾਤ ਜੋ ਚਾਹਨ ਸੋ ਕਰਨ ਅਰ ਆਦਮੀ
ਕੁਲੀਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ।
ਆਪੇ ਹੀ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਇਕ
ਵਾਰੀ ਦੀ ਗਲ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਦਿਨ ਆਪ
ਣਿਆਂ ਪਠਿਆਂ ਤਾਈਂ ਜੋਰ ਕਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਸ
ਵੇਲੇ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਤਾਦ ਨੁਰਦੀਨ ਲਾਹੌਰੀ ਭੀ ਕਿਸੇ ਘੋਲ
ਦੇ ਨਿਯਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਏ ਹੋਇ ਸਨ-ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ
ਦਾ ਇਕ ਪੱਠਾ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਫਟ ਦੇ ਲਗਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪਿਛੇ
ਹਟ ਗਿਆ ਅਰ ਪੂੰਝਨ ਲਗ ਪਿਆ-ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਿਕਰ
ਸਿੰਘ ਬੋਲਿਆ ਕਿਓ ਉਸਤਾਦ ਜੀ ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਕਲੁ
ਦੇ ਘੋਲ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਨਹੁੰ ਮਾਰਕੇ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਛਿਲ
ਦਿਤਾ ਸੀ ਕੀ ਮੈਂ ਭੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੂੰਝਿਆਸੀ ?ਉਸਦੀ ਇਸ
ਗਲ ਤੇ ਸਾਰੇ ਹਸ ਪਏ ਅਰ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੀ ਗਲ ਤੋਂ
ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ।
ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਕਾਹਲ ਇਕ
ਵਾਰੀ ਕਿਸੇ ਛਿੰਜ ਤੇ ਜਾਨੇ ਦੀ ਤਿਆਰੀ
ਵੇਲੇ ਬੜੀ ਛੇਤੀ ਕਪੜੇ ਪਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲੋਂ
ਪਹਿਲਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋਗਿਆ-ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਯਾਰ
ਕਾਹਲ ਨਾਂ ਕਰ ਸਾਨੂੰ ਭੀ ਤਿਆਰ ਹੋ ਲੈਨ ਦੋ-ਅਗੋਂ
ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ-ਭਾਈ ਭੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿ