ਪੰਨਾ:ਕਿੱਕਰ ਸਿੰਘ.pdf/32

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


(੨੭)


ਮੈਂ ਜੰਮਨ ਲਗਿਆਂ ਭੀ ਕਾਹਲ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਰਥਾਤ ਲੋਕਾਂ
ਨਾਲੋਂ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਮਿਆਂ -ਭਾਵ ੭ ਮਾਹਿਆਂ
ਸੀ-ਸਾਥੀ ਹਸ ਪਏ ਅਰ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਛਿੰਝ ਨੂੰ ਗਏ ।

ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸੋਟਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਗਣ


ਇਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗਲ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਜਨਾਨੀਆਂ
ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵੇਖਨ ਲਈ ਆਈਆਂ-ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਕਰ
ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸ਼ਗਨ ਲੈਕੇ ਆਈਆਂ ਹੋ-ਉਹ ਸ਼ਰਮਿੰਦੀਆਂ
ਹੋਈਆਂਪਰ ਇਕਜੋ ਉਨਾਂਨਾਲੋਂ ਉਮਰਦੀ ਵਡੀ ਅਤੇ ਸਮਝ
ਵਾਲੀ ਸੀ ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ-ਹਾਂ ਬਚਾ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਘਰ
ਸਦਕੇ ਸਗਨ ਦਿਆਂ ਗੀਆਂ-ਇਹ ਆਖ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ
ਨੂੰ ਚਲੀਆਂ ਗਈਆਂ-ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਪਿਛੋਂ ਉਨਾਂ ਨੇ ਇਕ
ਛਿੰਝ ਅਰੰਭ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਨਾਂ ਨੇ ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ
ਭੀ ਬੁਲਾਇਆ-ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਬੈਠਾ ਹੀ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇਸਟ ਵਡੀਆਂ ੨ ਡਾਂਗਾਂ ਹਥ ਵਿਚਲਈ ਆਗਏ
ਅਰ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨਾਂ ਦੇ ਉਹੀ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਭੀ ਸਨ-ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ
ਉਨਾਂ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਦਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸੋਚ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਕਿ ਉਹ ਮਾਈ ਬੋਲੀ ਲੈ ਬਚਾ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਡਾਂਗਾਂ ਨਾਲ
ਸ਼ਗਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਇਗਾ-ਭੈਨੂੰ ਘੋਲ ਲਈ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਇਆ
ਸਗੋਂ ਸ਼ਗਨ ਦੇਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ-ਜਟ ਏਸ ਗਲ ਦੇ
ਉਡੀਕ ਵਾਂਨ ਸਨ ਕਿ ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਕੁਝ ਬੋਲੇ ਤਾਂ ਲਾਠੀ
ਸੌਟਾ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ ਚਲੇ ਪਰ ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਜਿਸਨੇ ਥਾਂ ਥਾ