ਪੰਨਾ:ਕਿੱਕਰ ਸਿੰਘ.pdf/34

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ


(੨੯)


ਈਸਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਹੈ-- ਪਰ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਸੋਚ ਹੈ ਪੰਤੂਮੈਨੂੰ
ਤਾਂ ਅੰਤ ਹੀ ਦਿਸਦਾ ਹੈ-ਏਨਾਂ ਹੀ ਖਿਚ ਖਿਚੀਆਂ ਵਿਚ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਘੋਲ ਕੀਤੇ ਅਰ ਰੁਪੈਯਾ ਕੁਮਾਲੀਤਾ ਸਾਲ ਭੀ
ਆਪਣੇ ੧੧ ਹਿਸੇ ਗੁਜਾਰਗਿਆਅਰਥਾਤ੧੧ਮਹੀਨੇਗੁਜਰ
ਗਏ-ਅਰ ਬਾਰਵਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਪਿਆ-ਮਾਨੋ ਪਹਿਲਵਾਨ ਦੀ
ਮੌਤ ਦੇ ਦਿਨ ਆ ਗਏ-ਉਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਉਸਨੂੰ ਇਕ
ਸੁਫਨਾ ਆਇਆ ਕਿ ਦੋ ਆਦਮੀ ਜੋ ਤਰਖਾਨ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦੇ
ਹਨ ਮੇਰੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਖਲੇ ਹਨ-ਅਖ ਖੁਲੀ ਤਾਂ ਕੀ
ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਠੇ ਤਾਸ਼, ਖੇਡ ਰਹੇ ਅਰ ਠੀਸਾਂ
ਮਾਰ ਰਹੇ ਹਨ-ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਂਈ ਮੀਹਾਂ
ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਬੁਲਾਯਾ ਆਪਣਾ ਸੁਫਨਾ ਮਨਾਇਆ ਜਿਸਦੇ
ਉਤਰ ਵਿਚ ਸਾਂਈ ਜੀਨ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਭਰਮ
ਦਾ ਚਿਤ੍ਰ ਹੈ-ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ-ਉਸਦੇ ਚਾਚੇ ਦੇਵਾ ਸਿੰਘ
ਨੇ ਕਿਹਾ ਸਾਂਈ ਜੀ ਇਸਨੂੰ ਵਹਿਮ ਬਹੁਤ ਹੋਗਿਆ ਹੈ
ਹੈ ਏਹਦਾ ਕੁਝ ਇਲਾਜ ਕਰੋ ਅਜਿਹਾ ਨਾਂ ਹੋਵੇ ਕਿ
ਕਿਧਰੇ ਸਿਰਨੂੰ ਗਰਮੀ ਖੁਸ਼ਕੀ ਹੋ ਜਾਵੇ-ਇਹ ਸੁਣ
ਪੈਹਲਵਾਨ ਹਸ ਪਿਆ। ਅਰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤਿੰਨ ਪਾਉ
ਬਦਾਮ ਘੋਟ ਕੇ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ ਹੁਣੇ ਗਰਮੀ ਖੁਸ਼ਕੀ ਦੂਰ
ਹੋ ਜਾਇਗੀ ।
ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਕਿਕਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਫੇਰ ਅਜਿਹਾ
ਹੀ ਸੁਫਨਾ ਆਇਆ । ਕੋਲ ਇਕ ਬਾਹਮਣ ਸੀ ਉਨੂੰ
ਉਠਾਇਆ ਅਰ ਪੁਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਵੇਲਾ ਹੈ-ਉਸਨੇ ਕਿਆ
ਕਿ ਬਾਰਾਂ ਬਜੇ ਹਨ-ਉਸ ਵੇਲੇ ਭੀ ਉਸਦੇ ਪਠੇ ਤਾਸ਼ ਤੂਸ਼