ਪੰਨਾ:ਕੂਕਿਆਂ ਦੀ ਵਿਥਿਆ.pdf/240

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

੨ ੩੬ ਕੂਕਿਆਂ ਦੀ ਵਿਥਿਆ ਗੁਰੁ ਨਾਲ ਰਖਣੀ ਹੈ, ਸੋ ਸਿਖ ਸਿਖਣੀ ਲੜਕੀ ਲੜਕਾ ਭਜਨ ਕਦੇ ਕੂਚ ਕਾਂ ਦਿਨ ਯਾਦ ਕਰ ਲਵੇ, ਮੌਤ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਯਾਦ ਰਖੋ, ਵਿਸਰੋ ਨਹੀਂ । ਭਾਈ ਜਿਸ ਸਿਖ ਸਿਖਣੀ ਨੇ ਸਬਦ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸੀਸ ਦਿਤਾ ਹੈ, ਭਗਤਿ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਵਾਂਗਰ ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ ਸੋ ਮੇਰਾ ਸਿੱਖ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਾਣ ਲਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇਗੀ ਤਨ ਮਨ ਧਨ ਕਰਕੇ ਸੋ ਮੇਰੀ ਸਿੱਖਣੀ ਸੰਤ ਸੇਵਾ ਲਾਇਕ ਹੋਈ, ਸੋ ਸਬਦ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਰਲੀ, ਮੈਂ ਸਚਖੰਡ ਵਾਸਾ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪੁਜਣਗੇ ਮੇਰੀ ਸੰਗਤ ਕੋ, ਜਿਨਾਂ ਸੀਸ ਵਾਰਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੋ ਹੁਣ ਭਾਣਾ ਵਰਤੋਂ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਭਜਨ ਲਵੇ ਧਰਮ ਜੁਧ ਕਾ। ਸੋ ਜੰਗੀ ਭਜਨ ਇਕ ਸਿਖ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ ਛਡ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਛੋ, ਸੋਚ ਕਰਕੇ ਉਸ ਕੀ ਨਿਸਾਨੀ ਇਹ ਹੈ । ਨਿੰਦਾ ਬਹੁਤ ਹੋਵੇ ਜਗ ਤੇ ਧਰਮ ਰੀਤ ਪਰ ਤਕੜਾ ਨਿਰਭਉ ਹੋਇ ਓ ਭਇਆ ਨਿਹੰਗਾ। ਸਿਖੋ ਗੁਰੂ ਕਾ ਹੁਕਮ ਕਮਾਵਣਾ ਲੈ ਕੇ ਕਛੁ ਨਾ ਜਹਾਨ ਤੋਂ ਜਾਵਣਾਂ, ਏਹੋ ਸਬਦ ਸਰਬਤ ਨੂੰ ਸੁਣਾਵਣਾਂ । ਸੋ ਭਾਈ ਸਿਖੋ ਮੈਂ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਹਿੰਦੀ ਫ ਭਜਨ ਕਰਨ ਗਿਆ ਸਾਂ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਤਰਫ ਜਲ ਵਗਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਕਾ ਨਾਮ ਮੈਂ ਚੌਕੀਦਾਰ ਰਖਯਾ ਹੋਯਾ ਹੈ, ਪਹਿਰੇ ਵਾਲਿਓਂ ਮੈਂ ਹੋਕੇ ਵਾਲਿਓ ਮੇਂ ਉਸ ਕਾ ਨਾਮ ਪਿਆਰੇ ਕਾ ਨਾਮ ਗੁਪਤ ਰਖਯਾ ਹੋਯਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੋ ਧਰਮ ਮੰਨਬੇ ਹੋਵੋਗੇ ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਚਾਨਣੇ ਘਰ ਘਰ ਧਰਮ ਸਾਲਾ ਧਰਮ ਰੀ ਟੋਰੋ ਇਸ ਅਰਦਾਸ ਕੋ ਗੱਜ ਕੇ ਦੀਵਾਨ ਵਿਚ ਨਾਂ ਪੜੋਗੇ ਤਾਂ ਭਰੋਸੇ ਵਾਲੇ ਨਾ ਹੋਵੇਗੇ, ਖਬਰ ਨਹੀਂ ਕੇਸੀ ਅਰਦਾਸ ਉਨ ਕਾ ਭੀ ਬਚਨ ਲਿਖਾ ਲੈਣਾ ਜਿਸ ਨੇ ਨਾਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੀ ਉਸ ਕਾ ਨਾਮ ਭੀ ਲਿਖ ਲੈਣਾ, ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਦੀਵਾਲੀ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਦਿਵਾਨ ਮੈਂ, ਕੁਚ ਦੁਨਯਾ ਕੋਈ ਦਿਹਾੜੇ ਨਾਮ ਖਾਲਸੇ ਹੀ ਕਾ ਹੈ । ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਹ ਹੋ ਸਰਬਤ ਸੰਗਤ ਕੋ ॥ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਮੰਤ੍ਰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ ਸਰਮ ਧਰਮ ਕੀਤੇ ਕਾ ਨਾਮ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਹਵਾਂਗ ਜੋ ਦਾਸ ਕੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ Digitized by Panjab Digital Library / www.panjabdigilib.org