ਪੰਨਾ:ਕੇਸਰੀ ਚਰਖਾ - ਡਾਕਟਰ ਚਰਨ ਸਿੰਘ.pdf/26

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


________________

( ੧੬ ) ਸੁਖ ਵੱਸਣ ਸੋਹਾਗਣੀ ਮੈਂ ਫਿਰੀ ਉਦਾਸਾ :ਬਖਸ਼ਣ ਹਾਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ! ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਬਰਦੀ ! ਰੱਤੀ ਨਾਲ ਸੰਗ ਦੇ ਰਹੀ ਉਲਟੀ ਕਰਦੀ, 'ਸਾਹਿਬ ਬੇਪਰਵਾਹ ਨੂੰ ਪਰਵਾਹ ਨ ਤੈਨੂੰ । ਮੈਂ ਦੁਖਯਾਰੀ ਦੁਖ ਭਰੀ ਕੀ ਆਖਾਂ ਤੈਨੂੰ ? ਚੂੰਢ ਫਿਰੀ ਸਭ ਥਾਨ ਮੈਂ, ਮੇਰਾ ਨਾ ਕੋਈ, ਔਗਣ ਹਾਰੀ ਨੀਚ ਹਾਂ, ਕੋਈ ਦੇਇ ਨ ਢੋਈ, a ਕਰਮਾਂ ਮਾਰੀ , ਨਿੱਜ ਮੈਂ ਹੋਈ ਅਣਹੋਈ, ਨੂੰ ਜੇ ਹੋਈ ਦੁਖ ਸੜਨ ਨੂੰ ਕੁੜ ਕੁੜ ਦੁਖ ਰੋਈ, ਨੂੰ ਕੋਈ ਥਾਉਂ ਨ ਲੱਝਦੀ ਕੁਈ ਫੌਰ ਨ ਪਾਵਾਂ । ਕੀਤੇ ਕਰਮ ਕਵੱਲੜੇ ਹੁਣ ਪਛਤਾਵਾਂੜ - ਪਰ ਤੂੰ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਵਡਾ ਵਡਹੁ ਵਡ ਭਾਰਾ । ਨੂੰ ਬਿਰਦ ਤੇਰਾ ਬਖਸੰਦ ਹੈ ਤੂੰ ਬਖਸਨਹਾਰਾ | ਮੈਂ ਜੇਹੀਆਂ ਅਪਰਾਧਣਾਂ ਤੇ ਔਗਣਹਾਰ, ਅਕਿਰਤਘਣਾਂ ਅਨਮੋੜਨਾਂ ਬੁਰੀਆਂ ਕੁਡਿਆਰਾਂ, ਵਾਹਵੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਘqਆਂ ਫਵੀਆਹੁਟ ਗਈਆਂ, ਭੱਠੀਆਂ ਹੋਇ ਨਿਮਾਣੀਆਂ ਜਦ ਸਰਣੀ ਪਈਆਂ, 5145 JARN TARAN. BHAI MOHAN SINI