ਪੰਨਾ:ਕੋਇਲ ਕੂ.pdf/132

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


ਹਜ਼ਰਤ ਹੁਸੈਨ ਦੀ ਆਉਨ ਵਾਲੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਪਰ ਕ ਵੀ ਜੀ ਨੇ ਤੇ ਦੋ ਹਰਫ ਲਿਖਕੇ ਕਲੇਜਾ ਕੱਢ ਲਿਆ-ਬੀਬੀ ਫਾਤਮਾ ਇਕ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਬੌਕਰ ਦੇਦੀ ਸੀ, ਨੂੰਹ ਪੁਛਦੀ ਏ ਕੀ ਕਰਦੇ ਓ ? ' ਕੇਹਾ ਬੀਬੀ ਫਾਤਮਾ ਤੂੰ ਸੁਨ ਮੇਰੀ ਧੀ । ਉਮਰ ਇਮਾਮ ਹੁਸੈਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਪੁੱਜ ਰਹੀ ਭਲਕੇ ਮੇਰਾ ਲਾਡਲਾ ਸ਼ਾਹ ਹੁਸੈਨ ਇਮਾਮ । ਤਾਜ਼ ਘੋੜੇ ਉਪਰੋਂ ਡਿਗੇ ਇੱਤ ਮੁਕਾਮ ॥ ਕਰਨੀ ਹਾਂ ਇਸ ਚ ਥੀਂ ਕੈਂਕਰ ਕੰਡੇ ਦੂਰ । ਮਤ ਕੋਈ ਚੱਬ ਉਸਨੂੰ ਤਨ ਹੋਵੇ ਰੰਜੂਰ ॥ ਹਾਏ ਜਿਗਰਾਂ | ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਤਮ ਤੇ ਸੋਗ ਦੱਸਦੇ ਹਨ: (ਇਸ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹਾਫਜ਼ਨਾਲ ਕਰੋ ਬਾਗੀ ਰੋਵਨ ਕੋਇਲਾਂ ਵਿਚ ਪਹਾੜਾ ਮੋਰ । ਸਨ ਪੜਾਂ ਸਨ ਡਾਲੀਆਂ ਰੁਖਾਂ ਪਾਇਆ ਸ਼ੋਰ । ਰੁਨੀ ਚਿੜੀ ਚਕੁੰਗੜੀ ਰੋਏ ਜੰਗਲ ਘਾਹ ! ਝੜੀ ਲਾਈ ਸੀ ਬੱਦਲਾਂ ਮਾਰੀ ਡਾਢੀ ਆਹ ॥ ਅੰਬਰ ਕਾਲਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਬੇਹਿਸਾਬ । ਹੁਕਮ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਝੜ ਪਵਾਂ ਮੇਨੂੰ ਨਾਹੀਂ ਤਬ॥'. ਧਰਤ ਨਮਾਨੀ ਆਖਦੀ ਕਰ ਕਰ ਡਾਢੇ ਹਾਲ . ਨਿਘਰ ਜਾਂਵਿਨ ਖਾਰਜੀ, ਚਕ ਪਵੇ ਜੰਜਾਲ ॥ ਜੰਗ ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ ਕਵੀ ਜੀ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ: • ਫੱਟੇ ਸਾਰੇ ਖਾਰਜੀ ਸੇ ਸੈ ਗੋਲੇ ਨਾਲ । -੧੩੨