ਪੰਨਾ:ਕੋਇਲ ਕੂ.pdf/216

ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਤੋਂ
Jump to navigation Jump to search
ਇਸ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਪਰੂਫ਼ਰੀਡਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ


ਮੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਮੀਆਂ ਮੁਹੰਮਦ ਬਖਬ ਤਖੱਲਸ “ਨੌ ਰੋਜ਼ ਮੁਲਤਾਨੀ ਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਵੀ ਹੋਏ ਹਨ । ਏਹ ਮੁਬਾਰਕ ਪੁਰ ਰਿਆਸਤ ਬਹਾਵਲ ਪੁਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕ ਸਨ । ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਕਾਫੀਆਂ ਤੇ ਡੇਹੁੜਿਆਂ ਵਿਚ ਹੈ ਅਰ ਮੁਲਤਾਨੀ ਦੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਇਸ ਨੂੰ ਬੜੀ ਕਦਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ॥ | ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਰੰਗ ਕੁਝ ਕੁਝ ਸੂਫੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਰਸ ਵੀ ਚੰਗਾ ਬੱਧਾ ਹੋ, ਡਉੜੇ ਹਾਸ਼ਮ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਜੁਲਦੇ ਹਨ । ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਚੋਖੀ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖੀ ਅਰ ਇਕ ਦੀਵਾਨ ਵੀ ਬਨਾਇਆ, ਫਾਰਸੀ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਤੇ ਬੋਲੀ ਸਾਫ ਸੁਥਰੀ ਮਲ ਤਾਨੀ ਹੈ । ਵੰਨਗੀ: ਦੋਹੜੇ ਸੂਲੀ ਚੜਨ ਤੋਂ ਅੜਨ ਕਨੇਵੇਂ ਜਿੱਥੇ ਸਾਗ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਅੜ ਦੇ, ਦੂਰ ਨਾ ਖੜਦੇ । ਝਲ ਝਲ ਚੋਟਾਂ ਚਾਟ · ਮੁੰਹ ਤੇ ਜ਼ੋਰੀ ਜ਼ੋਰ ਛੜ ਦੇ, ਦੂਰ ਨ ਖੜਦੇ । ਹਿਕ ਵਜ਼ ਕੀ ਮਾਹਬੂਬਾਂ ਦੇ ਬਿਯਾ ਦੁੱਖ ਦੁੱਖ ਝੜ ਝੋਲੀ ਵੜਦੇ, ਦੁਰ ਨ ਖੜਦੇ । ਸਿਕ ਸਾਂਵਲ ਦੀ ਸਾੜੇ ਨਿਤ ਦਿਲ ਡਝਦੇ ਸੀਨੇ ਸੜਦੇ ਦੁਰ ਨ ਖੜਦੇ ॥ ਸਿਕ ਸੁਨਾਇਆ ਉਭਾ ਟੂਰ ਟੂਰ ਸਾਂਗ ਪਿਉਸੇ ਲੰਮੇ, ਡੇਖੋ ਸਮੇਂ । ਦਿਲ ਕੌਂ ਦੋਸਤ ਨ ਘਨ ਦੇ ਤੋੜ ਡੇਵਾ ਬਾਝ ਦਮੇ ਡੇਖੋ ਸਮੇਂ। ਕਥ ਛੋੜੋ ਸੰਗਸੰਗੀਆਂ ਦੇ ਕਥਛੋੜੇ ਜਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਡੇਖੋ ਸਮੇ* ਏ ਰੌਲੇ ਗਲ ਪਾਵੇ ਮੋਠੜ ਗੋਲ ਕਵਾਰੀ ਕੰਨੇ ਡੇਖੋ ਸਮੇਂ -੨੧੬