ਇਹ ਵਰਕਾ ਤਸਦੀਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਏ
| ਅੱਠ ਘੰਟੇ ਦਫ਼ਤਰ 'ਚ ਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਲਾਉਂਦੇ। ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਸਾਲ 'ਚ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਛੁੱਟੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਫੇਰ ਵੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ-ਤੇੜੇ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਭਾਈ। |
| ਬੇਰੰਜਰ: | ਪਰ ਹਰ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਤੇਰੀ ਜਿੰਨੀ ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਮੈਂ ਇਸ ਸਭ ਦਾ ਆਦੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਇਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਆਦੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। |
| ਜੇਨ: | ਸਭ ਹੋਣਾ ਪੈਂਦਾ। ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਲਗਦੈ ਕਿ ਤੂੰ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਐਂ? |
| ਬੇਰੰਜਰ: | ਮੈਂ ਕੋਈ ਏਦਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਨਹੀਂ... |
| ਜੇਨ: | (ਟੋਕਦੇ ਹੋਏ) ਮੈਂ ਵੀ ਓਨਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਜਿੰਨਾ ਤੂੰ ਹੈਂ; ਮੇਰੇ ਖ਼ਿਆਲ ਚ... ਜੇ ਘਟਾ ਕੇ ਵੀ ਦੇਖਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸ਼ਾਇਦ ਬੇਹਤਰ ਹੀ ਹਾਂ। ਬੰਦਾ ਬਿਹਤਰ ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਦਾਰੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। |
| ਬੇਰੰਜਰ: | ਕਾਹਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਦਾਰੀ? |
| ਜੇਨ: | ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਦਾਰੀ.... ਮਸਲਨ ਇਕ ਮੁਲਾਜ਼ਿਮ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ। |
| ਬੇਰੰਜਰ: | ਓ ਹਾਂ ਇਕ ਕਰਮਚਾਰੀ ਦੀ ਡਿਊਟੀ... |
| ਜੇਨ: | ਕਿੱਥੇ ਪੀਤੀ ਫੇਰ ਸਾਰੀ ਰਾਤ। ਜੇ ਕੁਝ ਯਾਦ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ। |
| ਬੇਰੰਜਰ: | ਆਗਸਟੇ ਦਾ ਜਨਮਦਿਨ ਮਨਾ ਰਹੇ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਮਿੱਤਰ ਨੀ...ਆਗਸਟੇ ... |
| ਜੇਨ: | ਆਪਣਾ ਆਗਸਟੋ? ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ ਨੀ ਆਪਣੇ ਆਗਸਟੇ ਦੇ ਬਰਥਡੇ 'ਤੇ... |
| (ਬਾਹਰ ਦੂਰ ਕਿਤੇ ਇਕ ਸ਼ੋਰ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਹਫ਼ਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਨਵਰ ਚਿੰਘਾੜਦਾ ਹੋਇਆ ਏਧਰ ਨੂੰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।) |
| ਬੇਰੰਜਰ: | ਓ ਹ ਹਾਂ, ਇਹ ਤਾਂ ਠੀਕ ਨੀ ਹੋਇਆ... |
| ਜੇਨ: | ਮੈਂ ਜਾਣ ਲੱਗਾ ਸੀ ਉੱਥੇ? |
| ਬੇਰੰਜਰ: | ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਨਹੀਂ ਸ਼ਾਇਦ ਏਸ ਲਈ ਤੂੰ... |
| ਵੇਟਰ: | ਗੁੱਡ ਮਾਰਨਿੰਗ ਸਰ ਜੀ। ਕੀ ਖ਼ਿਦਮਤ ਕਰਾਂ ਜਨਾਬ ਦੀ, ਕੁਝ ਪੀਣ ਲਈ? |
| (ਸ਼ੋਰ ਬਹੁਤ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।) |
| ਜੇਨ: | (ਸ਼ੋਰ ਨਾਲੋਂ ਉੱਚਾ ਚੀਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਸ਼ੋਰ ਬਾਰੇ ਉੱਕਾ ਹੀ ਚੇਤੰਨ ਨਹੀਂ) ਹਾਂ, ਬੁਲਾਇਆ ਨਹੀਂ... ਮੈਨੂੰ। ਇਹ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਬਖਸ਼ੀ ਗਈ ਮੈਨੂੰ। |
12
