ਇਹ ਵਰਕਾ ਤਸਦੀਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਏ
| ੨੪ ਮੈਨੂੰ ਰੋਗ ਵਿਜੋਗ ਦਾ ਵੇਦਾ | ੩੬ |
| ੨੫ ਉਹ ਕੀ ਜਾਨਣ ਪਿਆਰ ਦੇ ਸੁਖ ਨੂੰ | ੩੭ |
| ੨੬ ਕਦਰ ਪਿਆਰ ਦੀ ਜਾਨ ਨਾ ਸਕਿਆ | ੩੮ |
| ੨੭ ਇੱਕ ਗੱਲ | ੪੧ |
| ੨੮ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਏ ਐਨਾ ਮਿੱਠਾ | ੪੨ |
| ੩੯ ਤਰੇਲ | ੪੩ |
| ੩੦ ਤਾਰੇ | ੪੪ |
| ੩੧ ਜੇ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਸੁਫਨਾ ਜੱਗ ਵਿੱਚ | ੪੫ |
| ੩੨ ਚੰਦ ਨਹੀਂ ਏਹ ਸੂਰਜ ਸਜਣੀ | ੪੬ |
| ੩੩ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖਕੇ | ੪੭ |
| ੩੪ ਸਵੇਰ ਦੀ ਵਾ ਨੂੰ | ੪੮ |
| ੩੫ ਮਨ ਦੀ ਭੁੱਲ | ੪੯ |
| ੩੬ ਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਤੜਫ ਰਿਹਾ ਏ | ੫੦ |
| ੩੭ ਪਿਆਰ | ੫੧ |
| ੩੮ ਪਿਆਰ ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਖੱਸ ਲਿਓ ਈ | ੫੨ |
| ੩੯ ਤੈਥੋਂ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਚੰਗੇਰੀ | ੫੩ |
| ੪੦ ਵਟਾਂਦਰਾ | ੫੪ |
| ੪੧ ਬੀਤ ਜਾਣਗੇ ਦਿਨ ਵਿਜੋਗ ਦੇ | ੫੫ |
| ੪੨ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤ | ੫੬ |
| ੪੩ ਸਜਣਾਂ ਦੀ ਯਾਦ | ੫੭ |
| ੪੪ ਦੋ ਨੈਣ | ੫੮ |
| ੪੫ ਤੇਰੀ ਯਾਦ | ੫੯ |
| ੪੬ ਨੈਣਾਂ ਦਾ ਨਸ਼ਾ | ੬੦ |
| ੪੭ ਮੇਰੀ ਮੰਗ | ੬੧ |
| ੪੮ ਪਿਆਸ | ੬੨ |
| ੪੯ ਸੱਜਣਾ ਪਿਆਲ ਠੰਡਾ ਪਾਣੀ | ੬੩ |
੫
